تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
عليه منى و خفى على خلقك استجير بالله من النار . » و بگويد « اللهم ان عبدى افواجا من ذنوب و افواجا من خطايا و عندك افواج من رحمة و افواج من مغفره يا من استجاب لا بعض خلقه اذقال . » هيجدهم ، خواندن دعايى كه وارد شده در نزد حجر در شوط هفتم و مىبايد كمال ملاحظه را بكند در هر مرتبه كه مىرود كه حجر را ببوسد يا دست بمالد به ركن‌ها يا خود را بسايد به مستجار ، موضع ايستادن خود را نشان كند و وقتى كه عمل‌ها را به‌جا آورد باز برگردد به جاى خود و از جاى خود باقيماندهء شوط را به‌عمل آورد كه در طواف كم و زيادى حاصل نشود . بدان‌كه در حديث معتبر حضرت نبوى صلى الله عليه و آله وارد شده كه هركه طواف نمايد به سنن و آداب مذكوره ، يعنى در زوال ظهر سر و پاى برهنه با گام‌هاى تنگ ، بپوشد چشم خود را از نامحرم و عورت ، حجر را در هر شوطى دست بمالد بىآن‌كه آزار كند كسى را و ذكر الهى را قطع نكند ثبت شود در نامهء عمل وى هفتاد هزار حسنه و محو شود هفتاد هزار گناه و بلند شود در بهشت از براى او هفتاد هزار درجه ، و نيز نوشته شود در نامهء عمل او ثواب هفتاد هزار بنده آزاد كردن كه بهاى هريك ده هزار درهم باشد . و خداوند او را شفيع نمايد براى هفتاد هزار كس از اهل بيت او و برآورد براى او هفتاد هزار حاجت اگر خواهد در دنيا به او رساند و اگر خواهد در آخرت به او دهد .

فصل ششم ؛ بيان مستحبات طواف و بعد از طواف .

آن‌ها شش چيز است : اول : خواندن سورهء توحيد بعد از حمد در ركعت اول . دوم ، خواندن سورهء جحد بعد از حمد در ركعت ثانى . سيم ، حمد و ثناى الهى را به‌جاى آوردن بعد از فراغ از نماز . چهارم ، صلوات بر محمد و آل محمد فرستادن . پنجم ، طلب قبول از خداى تعالى كردن . ششم ، خواندن دعاى مخصوص كه وارد شده بعد از مذكورات .

فصل هفتم ؛ بيان آداب سعى بين صفا و مروه .

مستحبات آن بسيار است ، نه چيز آن‌ها را ذكر مىكنيم : اول ، رفتن نزد حجر الاسود و بوسيدن دست و بدن به او ماليدن يا اشاره كردن به آن . دوم ، رفتن به نزد چاه زمزم و يك دلو يا دو دلو آب كشيدن و بر سر و پشت و شكم خود ريختن و خوردن از آن سيم ، خواندن « اللهم اجعله علما نافعا و رزقا واسعا و شفاء من كل داء و سقم . » چهارم ، متوجه صفا شدن از درى كه محاذى حجر الاسود است و آن درى است كه حضرت رسول الله از آن بيرون رفت . پنجم ، به بالاى كوه صفا به آرام تن و دل [ رفتن ] . اصطلاحا به آن‌جا كوه استعمال مىشود و الان سكويى و صفحه‌اى است كه چند پله مىخورد و بالا مىرود . ششم ، نظر به خانهء كعبه [ كردن ] و رونمودن به ركن عراقى و حمد و ثناى الهى را به‌جا آوردن . هفتم ، هفت مرتبه گفتن « الله اكبر » و هفت مرتبه گفتن « الحمد لله » و هفت مرتبه « لا إله الا الله » . هشتم ، سه نوبت خواندن اين دعا ، « لا إله الا الله وحده لا شريك له له الملك و له الحمد يحيى و يميت و يحيى و هو حى لا يموت و هو على كل شى قدير . » و بعد صلوات