لهذا در اين باب در عالم خيرخواهى نسبت به دولت علّيه ايران و كمال التفات و محبّت به من در اين باب هرچه به نظر شريف رسيده است بيان فرمايند كه موجب مزيد ممنونيت بنده خواهد بود .
جناب وزير خارجه گفت كه دو چيز دليل اين است كه من هرچه اظهار مىكنم شخصا از روى خيرخواهيست : يكى اينكه شخصا مايل بر اين هستم كه هرگونه كدورتى بين الدّول بظهور برسد سريعا مبدّل بصفا و مودّت گردد ، دوم اينكه به حمد اللّه دولت ايران اسلام است با طبيعت اصلى كه داريم يعنى در دين اسلام كه هستيم از زحمت آن بايد راضى نشويم كه خدانكرده اندك ضررى به دولت اسلام روى دهد و بلكه چنان كه سابق بيان شد خدانكرده اندك خسارتى به دولت ايران رو دهد ضرر دولت عثمانى محسوب خواهد شد .
تقاضاى ميانجيگرى
جناب امين الملك فرمودند حقوق همجوارى و دوستى كه جاى خود را دارد ، جناب ناظر خارجه خود حقوق اسلاميه را هم علاوه كردهاند ، در اين صورت دولت علّيه ايران ممنون خواهد بود كه دولت علّيه عثمانى در اين باب توسط عادلهء خود را دريغ نفرمايند . جناب ناظر خارجه گفت دولت علّيه از آنجا كه نفع و ضرر ممالك شرقيه را از نفع و ضرر خود عد ميفرمايند راضى نخواهند بود كه فيما بين اين دو دولت دوست نقار و كدورتى بوده باشد و در حالتى كه دولت علّيه ايران توسط او را دعوت ميفرمايند ، شخصا ميتوانم بگويم كه خود را بكنار نخواهد كشيد و در اجراى مساعى لازمهء ممكنه خود را معاف نخواهند داشت و ان شاء اللّه اين فقره را با وكلاى دولت عثمانى گفتگو كرده به جناب ايلچى جواب خواهم داد .