عضو بود تقاضا و اقدام لازم را براى عضويت آنها به عمل آورده بود . و چهاردهم جولاى روزى بود كه بايد مراسم پذيرفته شدن آنها انجام شود ، شاهزادگان در هيجان بودند و شاهزاده ارشد كه طبيعة خجول و از هر مناسبات خودمانى شديدا واهمه داشت ، نگران و مردد بود . تصور مىكنم بطور شوخى هم به او گفته بودند كه با تازهواردها اعمال ناشايست مىكنند . از اين جهت مرا كنار كشيده و گفت « و اللّه ! صاحب فريزر اگر بخواهند نسبت به من كار بىقاعده و يا بىادبانهاى انجام دهند با مشتها و خنجر من سروكار خواهند داشت . » اما خوشبختانه پذيرش آنها به نحو مطلوب و خوشى انجام گرفت و نيمه مست به منزل مراجعت كردند .
جيمز فريزر در كتاب شرح اقامت سه شاهزاده در لندن خلاصه وقايع جنگ شجاع السلطنه را با سيرهانرى بتون ليندزى
Sir H . Bethun Lindsay
كه يك سال قبل از آن براى دادن تشكيلات قشون محمد شاه مخصوصا توپخانه از انگلستان آمده بود و تفصيل عزيمت شاهزادگان را از خانه وليخان كه در لندن از آنها شنيده است چنين نقل مىكند :
پس از چند روز اقامت در قلعه سفيد ، خانه وليخان رئيس ايل ممسنى شاهزاده رضا قلى ميرزا برادرش تيمور ميرزا را با پانصد نفر از سوارهاى وليخان به اطراف شيراز ميفرستد كه سعى در استخلاص پدرشان بكنند ولى فرمانفرما در جواب فرزندانش مينويسد كه ديگر كارى ساخته نيست و در آخرين نامهاش كه در حقيقت وصيت او بوده به فرزندانش مينويسد : « شما فرزندان من يكى از اين دو كار را بايد پيش بگيريد يعنى برويد به نجف اشرف و كربلا و بقيه عمر را به حال انزوا و عزلت در آنجا بگذرانيد و يا متوسل به دولت انگلستان شده و از پادشاه انگلستان كمك و استعانت بطلبيد زيرا انگليسها هميشه دوست من بودهاند و با قدرت و سخاوت هستند و مسلما التجاى به آنها بىثمر نخواهد بود » .
چند روز بعد از ورود شاهزادگان به منزل وليخان نواب حاجيه مادر رضا قلى ميرزا باتفاق شاهزاده سليمان ميرزا برادر شوهرش و يك نوكر از اغتشاش شيراز استفاده كرده فرار مىكنند و به رضا قلى ميرزا ملحق ميشوند و از آنجا همگى به سمت بهبهان ميروند . اين زن با كفايت و درايت تمام سختيها و مرارتهاى مسافرت را با استقامت و شجاعت مردانهاى تحمل مىكند . از بهبهان تصميم ميگيرند كه به طرف سرزمين طايفهء شعيب بروند . اما كار آسانى نبوده زيرا تمام راهها در تصرف دشمنان و تعاقبكنندگان آنها بوده و ناچار ميشوند