است كه وزراء خرج او را بنمايند و بعضى مخارجات است كه ابراز آن مصلحت دولت نيست و نمىتوانند گفت كه فلان تنخواه بچه مصرف رسيده است بجهة آن مخارج تنخواهى معين كردهاند كه عليحده ميدهند در آن باب وزراء امينند « 1 » مخارج آن را عامه نميخواهند بهر طريق كه وزراء صلاح دانند رفتار خواهند كرد .
و وكلاء خلق كه عبارت از ششصد و پنجاه نفر « 2 » باشند هريك از آنها را خلقى كثير جمع گشته و باز بطريق مشورت و اجماع وكيل كردهاند . ايشان مردمان معتبر متمولى هستند كه منفعت ظاهرى در وكالت به جهت ايشان
عده وكلاء
نيست همان « 3 » قبول عامه قناعت كرده در خيرخواهى خلق مساعى جميله بظهور ميرسانند .
عدهء وزراء
و وزراء عدد معينى ندارند آنچه لازمهء بعضى « 4 » خدمات و مهمات و خدمات دولت است « 5 » بدين تفصيل خواهد بود :
اول وزير اعظم است كه در امورات داخله و خارجه دخل و تصرف كرده نايب مناب پادشاه است و بحسب مرتبه رتبهء او بالاتر از همهء وزراء است .
هامش
( 1 ) - نسخهء مجلس : امين هستند .
( 2 ) - اصل و مجلس : سيصد و پنجاه . در اصل سيصد را ششصد كردهاند بقلمى ديگر
( 3 ) - اصل و مجلس : و به همان .
( 4 ) - اصل و مجلس : بعض .
( 5 ) - اصل : مهمات دولت است . مجلس : مهمات دولتى است