رسول و گروه مختلف مردم از همه طبقات به امام حسين ( ع ) اقتدا كردند .
ابن ابى الحديد مىنويسد كه امام حسين ( ع ) به سعيد بن عاص حاكم مدينه فرمود تا بر امام نماز بخواند و فرمود اگر روش معمول چنين نبود ترا به نماز وانمىداشتم « 1 » ولى اين خبر درست به نظر نمىرسد زيرا با دشمنى فراوانى كه بين بنى هاشم و بنى اميه بود ، چگونه امام حسين ( ع ) بزرگتر بنى اميه را به نماز دعوت ميكرد و خبر درست اين است كه جز سعيد بن عاص ، هيچيك از بنى اميه در مراسم تشييع شركت نكردند « 2 » .
( 1 )
فتنهء بزرگ
مشايعين ، جنازه را به نزديك قبر پيامبر بردند تا امام با جدش تجديد عهد كند و پيكرش را در جوار قبر پيغمبر دفن كنند ، بنى اميه از اين جريان برآشفتند و آتش حسد و كينهشان زبانه كشيد و دور هم جمع شدند و مخالفتى شديد پديد آوردند ، زيرا جسد عثمان خليفهء سوم كه از بنى اميه بود در حاشيهء گورستان يهوديان دفن شده بود و دفن امام را در جوار پيغمبر براى خود ننگى بزرگ ميدانستند و بدين جهت فرياد كشيدند و گفتند ، در اينجا فرياد و مبارزه از خاموشى و سكوت بهتر است ، آيا عثمان در نقطهء دور مدينه مدفون شود و حسن در كنار قبر جدش دفن گردد ؟
در اين وقت مروان حكم و سعيد بن عاص بنزد عايشه رفتند تا او را فريب دهند و بكمك گيرند زيرا آنها از كينه و حسد عايشه نسبت بفرزندان على و فاطمه به خوبى آگهى داشتند و به عايشه گفتند :
هامش
( 1 ) - شرح ابن ابى الحديد 4 / 18
( 2 ) - تاريخ خميس 2 / 323