( 1 )
4 - طه حسين
دكتر طه حسين مىنويسد : حسن ( ع ) بعد از انجام بيعت به مدت دو ماه يا نزديك آن ، هيچ اقدامى نكرد و نامى از جنگ نبرد و آماده نبرد نشد تا اينكه قيس بن سعد و عبيد اللّه بن عباس بالتماس افتادند و عبد اللّه بن عباس از مكه نامهاى براى امام فرستاد و در ضرورت جنگ پافشارى كرد و او را به آغاز نبرد برانگيخت و گفت بايد مانند پدرت با معاويه پيكار كنى « 1 » . گفتار طه حسين در اين مورد قابل بررسى است ، به اين شرح :
( 2 ) 1 - اينكه مىگويد امام حسن دو ماه را بدون هيچ اقدامى گذرانيد و نامى از جنگ نبرد و آمادهء آن نشد ، از حقيقت بدور است و نظير گفتهء ابن كثير است كه شرح آن گذشت و شايد طه حسين سخن خود را از او گرفته و به نامههاى امام توجهى نكرده باشد زيرا نامههاى امام بروشنى بر ارادهاش دربارهء جنگ حكايت دارد بدليل آنكه در ضمن يكى از نامههاى خود ميفرمايد « چنانچه همچنان بر گمراهى و ياغيگرى خود باقى بمانى با گروه مسلمانان بجنگ تو خواهم آمد تا خداوند بين ما فرمان دهد و او بهترين داوران است » .
و اين گفتار صريح و روشن ، بطلان گفتار طه حسين را ثابت مىكند و شايد دكتر اصولا نامههاى امام را نخوانده كه مرتكب چنين اشتباهى شده است ، علاوه بر اين ، اصولا امام وظيفهدار مبارزه با معاويه است ، زيرا خداوند جهاد با سركشانى را كه در ميان امت اسلامى تفرقه مىافكنند و بر پيشواى مسلمانان شورش مىكنند واجب دانسته و در قرآن مجيد فرموده است ( با كسانى كه از ميان مسلمانان بسركشى برمىخيزند بجنگيد تا فرمان خدا را گردن نهند ) .
و پيامبر فرمود ( هر كس از پيش خود امامى را براى خودش
هامش
( 1 ) - على و فرزندانش