در آن وقت فرحآباد بندر بوده كشتى از رود تيجن به آنجا مىآمد .
اكنون مشهور به صيد ماهى است . اجاره شيل 500 تومان . گاهى تراكمه با طرادههاى باركشى خود را به فرحاباد رسانند . و هنگام فرصت اسرا برند . اگرچه چندى پيش برجى ساخته و سى نفر قراول نهادند ، ولى سودى نبخشيده ، كس انجا يافت نمىشود . 100 خانوار است اهالى دهاقين ، ابريشم انجا 40 من ، بجز ماليات صيادى ماهى 100 تومان ديگر نيز ماليات دارند . تا قراتپه 6 فرسخ است . از قلعههاى فرحاباد بجز تل اثرى نيست . عمارات شاهى و ديگر عمارات فرحاباد را در 1661 استنكرزينه « 111 » ويران كرد . گويند با شش فروند كشتى به عزم بازرگانى ظروف چينى به فرحآباد آمد و براى جلب قلوب به ارزانى چيزها فروخت تا آنكه جمعى بر او گرد آمدند .
شبى 400 نفر كه در كشتى پنهان داشت به كنار آورده ، به فرحآباد هجوم برد . اكثرى آنها را بقتل رسانيد ، عمارات بسوخت و اسرا را برداشته به ميان قلعه برد . مورخين روس گويند چون استنك رزينه فرحآباد را بسوخت به جزيره رفته شهرى چوبين بنا نهاد . و گرد آن خندق ساخت . پس از آن اسرا [ ى مسلمان را ] يك نفر به چهار نفر عيسوى تبديل مىنمود . و چنان دانسته مىشود كه اين جزيره همان آشوراده است . اين جزيره از قديم سكنا نداشته ، ولى ايرانيان گويند .
گمرك خانه بوده و ده يك مىگرفتهاند . از آنجهت اآشوراده گويند .
و اين افسانه است چه حاجى ميرزا اقاسى نام عربى بدان نهاد كه جزو ايران نمايد . و خندق كندن استنك رزينه نيز محال است . چه آنجا خاك نيست ، ظاهران است كه جايگاه استنك رزينه ميان قلعه است .
دهات بلوك نيكاح :
نيكاح ( با پل نيكاح 70 خانوار ) شيطان محله ، حاجى محله شير خان ، كلاچال سر ، كليرت خان بابا خان ، چمن دهات بلوك شرگا ،
هامش
( 111 ) - اين اسم در كتاب « دار المرز گيلان » به صورت استانكورازين آمده است .