تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه ايران و روسيه ( فارسى ) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
را چاى قند است و خياط را روغن و جولخ « 64 » ، بقال را چيت و ترمه و شير خشت . سه كاروانسرا نيز دارد . فرايند « 65 » گويد در 1821 چون به استر - آباد درآمدم آن را پاكيزه‌ترين و روفته‌ترين شهرهاى ايران ديدم . هركس در خانه خود روفته و آب زده ، بسيار كوشش به پاكيزگى آنجا مىنمودند . ولى اكنون نه چنان است .

اسامى ديهات

رستم‌كلا ، فوجورد ، اوزينه ، اترك‌چال ، باغ كلبين ، دليك‌آباد ، محمدآباد ، عثمان‌كلا ، ربيع‌كلا ، خيرات ، چوب‌لانى ، ولاش‌آباد ، نومل ، فرن‌آباد ، فيض‌آباد ، مريم‌آباد ، سياه‌تلو ، نارنج‌آباد ، آلوكلا . جبين‌بالا ، جبين‌پائين ، دودانكه ، اسپهان‌كلا ، آهنگر محله ، سومارود ، طالبو ، مرزن‌كلا ، سرخون‌كلا ، معصوم‌آباد ، پل‌خورده ، علىآباد ، زيارت خاصه‌رود ، شمس‌آباد ، تورنك تپه ، سلطان‌آباد ، قلعه‌سياه بالا ، دهات بلوك فخر عماد الدين كه به بلوك استرآباد رستاق متعلق است : حسين‌آباد ، ميرمحله ، ميان‌آباد ، جعفرآباد ، تقىآباد ، قلىآباد ، كناره . اكثر دهات بلوك استرآباد رستاق در جنگل است .

دهات بلوك سدن رستاق :

كردمحله : چهار ديه همسايه اوست : بالا پلنگ ( چاپارخانه آنجاست ) سالى كناره ، توسكايش و لاغوز . بعد اين ديهات از استرآباد پنج فرسخ و از خيابان شاه عباس شش ورست [ است ] . كرد محله را سه مسجد [ و ] 15 دكان است و در آن چهارده ، 970 خانوار ، اهالى آن از سايرين متمول‌تر . شغل ايشان گله‌بانى است . تراكمه را بدانجا بسيار تاخت و تاز است . گويند پيش از اين 2000 گاوميش داشتند ؛ اكنون 200 سر زيادتر ندارند . همه را بمرور تراكمه برده‌اند . و ابريشم نيز به عمل آرند . گويا توان درينجا 800
هامش
( 64 ) - جولخ نوعى پارچه پشمى است كه از آن خرجين و جوال سازند . ( 65 ) - متن : فرازر