است به همين نام .
3 - كهنه كلباد . در شرقى سرحد مازندران است .
4 - مايان . در جنوب استرآباد در بلوك كتول در ديهى به همين نام است .
5 - اق قلعه . در شرقى سرحد بيابان تراكمه است و ديگر قلاع چنديست كه به ويرانى هنوز هستند .
از ديوار قلعه استرآباد بهر سمتى دروازهايست به نامى مناسب ناميده :
1 - دروازه ميدان . از آنجا به كناره گز يا دريا مىروند و برخى قراولخانه دارد . هر شب احتياطا بسته [ است ] .
2 - دروازه سبزى مشهد . در شرقى كجا كه از آنجا به خراسان روند .
3 - دروازه بسطام . كه در جنوبى شرقى شهر واقع است .
4 - چهل دختر . كه در جنوبى است ، گويند وقتى تراكمه هجوم آورده چهل دختر در اينجا كشتند .
محلات استرآباد ازين قرار است :
1 - محله نعلبندان . در اين محله عمارت محمد شاه است كه دار العماره و دار الحكومه است و از سنگ بنا شده . در طرف شرقى آن همان دروازهايست كه از بس گل و لاى در راه آن هست عبور و مرور نتوان . در غربى آن « 58 » كلاه فرنگى ، كه سراى پذيرائى حاكم استرآباد است . در درون عمارت باغى بس وسيع از هر نوع فواكه و اثمار در آن « 59 » موجود . ولى از بىمبالاتى انواع چرندگان اهلى را در آن رها داده و چراگاه ساختهاند . و مسجد جامع و قبرستان نيز در اين محله است .
كوچههاى آن « 60 » :
خيمهدوز ، پاىسرو ، ميخچهگران ، شيركش بلوچ ، حاجيلار ؛
هامش
( 58 ) و ( 59 ) - متن : او
( 60 ) - متن : كوچهاى او