قيشلاقات قوچ كورنى ، حاجىآباد ، نوده ، خاركلا ، گردآباد ، مزرعه ، پيچاكمحله ، برفتان ، علامين ، الارزين ، ساوركلا ، ييلاقات ، طغرچال ، دسيسه ، حولندر ، غريبآباد ، جهجا ، كنو ، مايان ( گويند در قلعه مايان گنجى است ) . سياه مركو ( چمن خوب دارد . در تابستان گياه دوائى از انجا جويند ) ريكچشمه ، بالاچيلى ، پائينچيلى ، تابر ، نرسو ، شوراب ، الوستان .
اهالى بلوك در زمستان به بيابانهاى آنجا آمده در كنار آبها منزل كنند .
ديهات بلوك فندرسك
تقىآباد ، داركلا ، شفيعآباد ، ماشو ، نامتلو ، خانبهبن ، سعدآباد ، كلوكن ، زرينگل ، چنو ، جوزچال ، سليمان ، راميانواطن ، نرگس - چال ، محلهقانكى ، قشلاق ، محلهمير ، پارسيان ، تيلآباد .
ديهات بلوك كوك
قلهقافه ، محله خباشك كه پانزده « 67 » ده دارد . دامنان ، كاشىدار ، پستچال ، حسينآباد ، نراب ، كلاقانيه ، چمانىبالا ، چمانىپائين ، ترهسه ، آهنگرمحله ، دوزين ، دورجين ، برنجوينى ، كلاهسرى ، فرنك .
در بيشتر ديهات كوكسر و فندرسك طايفه كؤدر ساكنند . اين طايفه شهرنشين و دهنشين نباشند ، بلكه حالت صحرانشينان و بيابانيان دارند . بهر سو گردش همى كنند . كار آنها كارگرى و عملگى و دشت - بانى است . و در هرجا در كنار ديه فرود آيند چه [ بسا كه ] مردمان از آنان بپرهيزند كه كيش درستى ندارند . خوراك آنان گوشت خوك ، كابينى و زنخواهى را رسمى و آئينى ندارند . در محاكمه و دادورىها سيم تنى را از خود ميانجى سازند . و به تيراندازى و نخجيرگرى نام بردارند . شكار ببر و پلنگ كنند . هرجا از آنان بيشتر ، از تركمانان كمتر است .
ديهات بلوك شاهكوه
وساور ، رادكن ، گنداب ، حاجىآباد ، نوچمن ، رسولآباد ، ساور -
هامش
( 67 ) - در متن پنج ده آمده است .