مغان چنان رفته است ، كه هر روزى موافق نام آن ماه بود ، كه اندر و باشد ، آن روز را بزرگ دارند .
ه :
اين روز سه ديگر [ 1 ] را اردىبهشتگان گويند . و او را هم بسبب توافق [ 2 ] ( با ) نام ماه بزرگ دارند و اندر و جشن سازند و گويند اين روز بنام فريشته است كه بر آتش موكل است .
و :
اين گهنبار شش است ، و اين آن شش روز است كه ايزد تعالى خلق را اندرين شش روز آفريد . چنان كه اندر كتب منزل چون تورات و انجيل و زبور و فرقان پيداست . [ 3 ] اما مغان چنين گويند : كه خدا تبارك و تعالى آسمان را اندر گهنبار نخستين آفريد ، و آن اول دى بود . و آب را اندر گهنبار دوم ( و ) آن يازدهم اسفندارمذ بود . و زمين اندر گهنبار سه ديگر آفريد ، و آن بيست و ششم اردىبهشت بود . و نبات را اندر گهنبار چهارم آفريد ( و آن بيست و ششم خرداد ماه بود ، و چهار پايان را اندر گهنبار پنجم آفريد ) [ 4 ] و آن هفدهم شهريور بود . [ 328 ] و مردم را اندر گهنبار ششم آفريد ، و آن اول روز مسروقه بود ، آخر آبان .
هامش
[ ( 1 - ) ] مقصد روز سوم است ، كه درگاه شمارى قديم روز سوم هر ماه را اردىبهشت گفتندى ( آثار الباقيه 231 ) .
[ ( 2 - ) ] هر دو : موافق ؟
[ ( 3 - ) ] اصل : سداست ؟ ب : شداست .
[ ( 4 - ) ] جملات بين قوسين در اصل نيست ، شايد كاتب سهو كرده باشد ، براى ارتباط عبارت اضافه شد ، به سند اين شرح البيرونى : و فيه خلق اللّه البهائم ( آثار الباقيه 222 ) و نيز بسند اينكه خود مؤلف در جدول هفدهم شهريور را اول گهنبار پنجم گفته .