مىرسانند و جرى مىشوند . امراى صاحب رأى و تدبير قبول نكردند كه « ما خود را در محاصره نمىاندازيم و پيش مىرويم و جنگ مىكنيم » باى تقدير چون مشيت جناب مقدّر حقيقى قرار گرفته بود كه اين « 1 » دولت منقرض و مكافات افعال « 2 » و اعمال به عمل آيد و انتقام كشيده شود .
غرض كه در هيجدهم شهر جمادى الاولى سنهء 1134 ق / 1722 م بود كه محمود افغان وارد حوالى اصفهان و روز « 3 » نوزدهم امرا و توپخانه را به سمت افغان كشيده نيز طيب بسته محاربه و جنگ عظيم شده . عليمردان خان فيلى والى لرستان به يك سمت و سيد على خان والى عربستان نيز به يك سمت ، رستم خان قولار آقاسى پاى مردانگى بر ركاب جرأت و مردانگى فشرده جنگ مردانه كرده ، ساير امراى قزلباشيه متفرق گرديده « 4 » ، رستم خان مزبور با پانصد نفر غلام مرد مردانه ايستاده جنگ كردند تا همگى كشته شده ، كه اگر امراى ديگر نامردى نمىكردند و با قولار آقاسى اتفاق مىكردند ، افغان از ميانه برداشته مىشد . به هر تقدير قضاى فلكى و تقديرات عالم علوى چنين شده بود كه شكست عظيمى خورده ، محبعلى خان توپچى باشى نيز كشته شده قشون و سپاه و چريك بسيارى در آن روز بر طرف شده ، بقية السيف « 5 » منهدم و غروب آفتاب روز نوزدهم مذكور خبر شكست و گريختهها و زخميها به شهر آمده . آنشب تا صبح نواب مالك رقاب در بيرون بود و شهر برهم خورده همگى به سيبهبندى و تعزيه مشغول و بقية السيف قزلباشيه برهنه و زخمدار مىآمدند و بسيارى كه « 6 » سواره و قوت و حالتى داشتند از جنگگاه به سمت شيراز و يزد و كاشان فرار كرده و از شهر نيز بعضى كه توانستند و علاقه در شهر نداشتند به اطراف رفتند . مقررا عن آنچه در آن روز در آن معركه و در حين فرار به قتل رسيده و در شهر شهرستانه در آب بر طرف شدند : دو هزار و هفتصد نفر « 7 » .
در بيان محصور شدن اصفهان
آنكه بعد از كشته شدن رستم خان و شكست قشون و امرا ، نصف شب بيستم شهر
هامش
( 1 ) - ملك : آن
( 2 ) - ملى و د : افغان
( 3 ) - آ : و در نوزدهم
( 4 ) - نم و آ : كرده
( 5 ) - آ : السيف افتاده است
( 6 ) - آ : كه افتاده است
( 7 ) - آ : دو هزار و هفتصد نفر افتاده است