( ص 453 )
دوچار خوردن : روبرو شدن ، مواجه شدن ، ملاقات ناگهانى ، روياروى قرار گرفتن .
( دهخدا ) .
دوحه : درخت بزرگ ( منتهى الارب ) درخت بزرگ پر شاخهء ( دهخدا ) .
دورباش : نيزهاى كه سنانش دو شاخه بود و آن را مرصع كرده پيشاپيش پادشاهان كشند تا مردمان بدانند پادشاه مىآيد خود را به كنارى كشند ( نفيسى ) .
دوسون : « ديوانخانه را دوسون مىگويند » ( ص 831 ) « امير دوسون ( حاشيه :
ميردوسون ) كه ديوان در حكم اوست » ( ص 825 )
دوقوز : پيشكش و هديه ( دهخدا ) - تقوز
دو هوائى : اختلاف ، دودستگى ، خصومت ( دهخدا ) .
دهات : ج داهى ، زيركان و هوشمندان ( دهخدا ) مردمان زيرك و كاردان و تيز فهم ( نفيسى ) .
دهاده : بانك و فرياد ( برهان ) ، فرياد در استمداد ( نفيسى ) .
ديار : كس ، باشنده ، كسى ( دهخدا ) .
ديباچه : « و بساط ملمع از خون دليران بر ديباچهء زمين كشيد » ( ص 326 ) روى ، چهره ، رخ ، وجه ( دهخدا ) .
ديجور : نيك تاريك ( منتهى الارب ) ظلمت ، شب تاريك ( دهخدا ) .
ذ ذات البين : مشترك ميان دو تن يا دو قوم ، ميان دو كس يا دو جماعت ، دو جانبه ، دو طرفى ( دهخدا ) .
ذاهل : غافل ، بىپروا ( دهخدا ) .
ذباب : مگس ( منتهى الارب ) .
ذبول : پژمردن ، كاهيدن ، ضعف ، نزارى ( دهخدا ) .
ذخار : موجدار ، متلاطم ( المنجد ) .
ذرايع : ج ذريعه ، وسايل ، وسايط ، دست - آويزها ( دهخدا ) .
ذرور : دواى خشك سوده يا كوفته پراكندنى و پاشيدگى در چشم و قروح و جراحات ، سودههاى خشك ادويه كه براى قطع رطوبات بر ريش و خستگى پراكنند يا در چشم كنند ( دهخدا ) « خاك عتبه عاليش ذرور آماق كامكاران . . . » ( ص 614 ) .
ذروه : سر كوه ، بالاى هر چيز ، سر ، نوك ( دهخدا ) .
ذريت : نسل ، پشت ، فرزندان ( دهخدا ) .
ذريعه : سبب ، وسيله ، دستآويز ( دهخدا ) .
ذمائم : ج ذميمه ، مذمومه ، نكوهيده ، ناستوده زشت ( دهخدا ) .
ذمت : عهد ، پيمان ، ضمان ، زنهارى ( دهخدا ) .
ذميم : نكوهيده ، ناستوده ، مذموم ، زشت ، ناخوش ( دهخدا ) .
ذنب : گناه ، جرم ، مصيبت ( معين ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1012
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠١٢