( دهخدا ) .
خفض : پائين آوردن ، فرونهادن ، پست كردن ، ضد رفع و بلند كردن ( دهخدا ) .
خفيه : نهان ، پوشيده ، مخفى ( نفيسى ) .
خلاخل : ج خلخال .
خلاقت : كهنگى ( غياث اللغات ) پوسيدگى ( معين ) .
خلانيدن : درج كردن ، نشاندن ، داخل كردن ( نفيسى ) .
خلو : خالى بودن ، خلاء ( منتهى الارب ) .
خليت : آزاد كردن ( دهخدا ) .
خليع العذار : بىشرم ، ناپاك ، بىپرده ، متهتك ( دهخدا ) .
خليعة العذار : مونث خليع العذار .
خمول : گمنامى ، ( منتهى الارب ) حقارت ، مذلت ، تاريكى ، ظلمت ، ( نفيسى ) .
خواتم : ج خاتم ، بغى ( ص 497 ) .
خواجگى : سيادت ، آقائى ، شيخوخيت ( دهخدا ) .
خوازه : چوببندى خواه براى آئينبندى باشد و يا براى بنائى و نقاشى و گچ - برى عمارت . كوشك ، طاق نصرت ، داربست ( نفيسى ) .
خوانق : ج خانقاه ( دهخدا ) .
خواهستن : خواستن ( دهخدا ) « اگر بيامدى جز تربيت و عنايت نخواهست ديد » ( ص 286 ) « ديگر در وقتى كه محاصره اصفهان خواهستند كرد » ( ص 540 ) .
خوض : فرورفتن در قولى يا امرى به فكر ، متابعت باطل كردن ، پس روى گمراهان كردن ( منتهى الارب ) .
خول : خدم و حشم ، نوكر و خدمتكار ( دهخدا ) .
خؤلت : خويشى از جانب مادر ( منتهى - الارب ) .
خهى : كلمه تحسين است به معنى مرحبا و آفرين ( برهان ) .
خيام : ج خيمه ، خيمهها ( منتهى الارب ) .
خيط الشمس : شعاع آفتاب ، رشته نور آفتاب ( المنجد ) رشتهء خورشيدى ( معين ) .
خيل خانه : خاندان ، دودمان ( برهان ) .
خيول : ج خيل ، لشكر ، سپاه ( نفيسى ) گروه اسبان ( منتهى الارب ) .
د داجى : به ظاهر اين كلمه چينى صورت تاتارى كلمه تاجين است و به معنى مرد بزرگ مىباشد . امروز نيز اين كلمه براى حاكم مرزى تاتارى رواج دارد .
داجيها آن مأموران چينى بودهاند كه از زمانهء خيلى پيش جزو ملتزمين سفر اقرار داشتند ( فرهنگ شفيع ) .
دارات : كر و فر و شأن و شوكت ، داروگير ، ( برهان ) .
دار البوار : دوزخ ( نفيسى ) .
دار القرار : دار آخرت ، جهان ديگر ، جهان جاويد ( نفيسى ) .
دار غرور : سراى خودخواهى و خودبينى ، كنايت از دنيا ( دهخدا ) .
دانى : پست ، مقابل عالى و بلند ، مقابل قاصى ( دور ) نزديك شونده ( دهخدا ) .
داهى : زيرك و دانا ( غياث ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1010
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠١٠