آور ، شجاع ، پرخاشجوى ، دلير ( دهخدا ) خريدار جنگ ( برهان ) .
پرسش : خدمتكارى ، خدمت ، پرستارى ( دهخدا ) .
پروانچه : پروانه : قاصد ، بريد ( دهخدا ) فرمان پادشاهان ، حكم ( معين ) .
پرويزن : آلتى بود كه بدان بيختنىها چون شكر و آرد و امثال آن بيزند ( برهان ) غربال ، الك ( دهخدا ) .
پشته : ارتفاعى نه بس بلند از زمين ، بلندى ، تل ، زمين بلند ، تپه ( منتهى الارب ) .
پيپه : سازى است ، هم - بيبه شبيه ارغنون .
ت تاخت كردن : به شتاب دوانيدن اسب را ( دهخدا ) .
تالار : ايوان فوقانى چوبى سرپوشيده ( 824 ) .
تألف : مجتمع گشتن ( منتهى الارب ) با هم پيوسته شدن ( دهخدا ) .
تأميل : اميد داشتن ، به اميد افكندن كسى را ، اميد دادن ( دهخدا ) .
تاوان كردن : عيب گرفتن ، بر ماه دو هفته تاوان مىكرد ( ص 243 ) .
تأنى : درنگ كردن ، سستى نمودن ( نفيسى ) .
تباجيل : ج تبجيل ، بزرگ داشتن ، گرامى داشتن كسى را ( منتهى الارب ) تعظيم و تكريم و گرامى داشتگى ( نفيسى ) .
تباشير : ج تبشير ، مژده ، اوايل صبح كه بدان مژده داده مىشود . ( منتهى الارب ) .
تباعت : دنبالهروى ، در پى كسى رفتن ، ( منتهى الارب ) پيروى كردن ( آنندراج ) .
تبجيل : بزرگ داشتن ، گرامى داشتن كسى را ( نفيسى ) عزت كردن و تعظيم كردن ( غياث اللغات ) .
تبدد : پراكنده شدن ، پريشان گرديدن ( منتهى الارب ) .
تتق : چادر و پرده بزرگ ( برهان ) سراپرده ( غياث اللغات ) .
تثبت : تأنى و شتاب نكردن در امرى و در رايى ، درنگ ( منتهى الارب ) .
تثريب : سرزنش و نكوهيدن ، ملامت كردن ( آنندراج ) .
تجاسر : گردنكشى نمودن ، دلير شدن بر كسى ( منتهى الارب ) .
تجبر : گردنگشى كردن ( غياث اللغات ) تكبر و خود را بزرگ نمودن ( فرهنگ نظام ) .
تجرع : جرعهجرعه خوردن آب و مانند آن ( منتهى الارب ) .
تجرى : جرأت و دليرى ( نفيسى ) .
تجلد : به تكلف چابكى كردن ( نفيسى ) اظهار قوت و شدت كردن .
تجشم : زحمت كشيدن ، تحمل رنج ( فرهنگ نظام ) .
تجنب : اجتناب كردن ( تاج المصادر بيهقى ) دور شدن از چيزى ( منتهى الارب ) .
تحاشى : به يك سو شدن ( منتهى الارب ) كناره كردن از چيزى ( فرهنگ نظام ) .
تحايا : ج تحيه و تحيت .
تحت الثرى : زير زمين ، ثرى به فتح اول و ثانى خاك نمناك را گويند ( آنندراج ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 999
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص٩٩٩