حضرت ايزد متعال و صانع ذو الجلال « عمت آلاوه و تمت نعماوهء » « 1 » كه فاعل مختار و قادر قهار است با وجود
« لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ
* » « 2 » عمامه كبريا و تاج اجتبا بر سر بندهئى نهد كه مستأهل آن سعادت و مستوجب آن كرامت تواند بود و حضرت سلطنت شعارى را - خلد الله تعالى - ايام [ دولته و ] سلطنه همت و نهمت بر نصرت دين و حق و تهذيب احوال دين و ترتيب اعمال ملك مصروف و اجراى اوامر و احكام بر قاعدهء عدل و شرع موقوف است لاجرم به حكم وعدهء
« إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ
* *
» « 3 » فيض فضل الهى و عون « 4 » عنايت نامتناهى ( 1 ) در غب « 5 » هر نهضتى و عقب هر حركتى فتحى و بركتى ديگر ميسر و مقدر ( 2 ) مىگرداند و قواعد دولت و قوائم [ مملكت ] استحكامى ( 3 ) [ هرچه ] قويتر و انتظامى بانظامتر مىيابد . سرادق اقبال سر بر اوج فلك كمال افراشته و عرصهء مملكت تا غايت امكان مجال فسحت پذيرفته و مىپذيرند و آنچه اين پادشاه را - خلد اللّه تعالى ملكه - از اقتناى ذخاير مثوبات به ضبط مصالح خلق و اقتناص « 6 » شوارد « 7 » حسنات به حفظ امانت حق و اعتماد و توكل ( 4 ) در كلى امور به فضل و كرم آفريدگار و اتكال على كل حال به عون و لطف ذو الجلال ملكه شده است ، ديگر ملوك نامدار و خسروان روزگار را هزار يك آن دست ( 5 ) نداده و صحيفهء مآثر ايشان به سطرى از آن مفاخر موشح نگشته .
شعر
آنچه او ديد از جلال ( 6 ) و مرتبت خاقان نديد * و آنكه او كرد از نوال ( 7 ) و معدلت دارا نكرد
هامش
( 1 ) . ت : پادشاهى .
( 2 ) . ت : مقرر .
( 3 ) . ت : استحكام .
( 4 ) . ت : « و يوكل » ندارد .
( 5 ) . ت : هزار يكى دست .
( 6 ) . م و ل : جمال .
( 7 ) . ل : كمال .
( * ) قسمتى از آيه 23 سوره 21 .
( * * ) قسمتى از آيه 7 سوره 47 .
( 1 ) - ص 351 .
( 2 ) خدا از آنچه مىكند بازخواست نمىشود .
( 3 ) اگر خدا را يارى كنيد ، ياريتان كند .
( 4 ) عون : مددگارى ، دستگيرى ، حمايت ، امانت ( نفيسى ) .
( 5 ) غب : سرانجام ، پايان ، پايان كار ، پايان هر چيزى ( منتهى الارب ) .
( 6 ) اقتناص : شكار كردن ، كسب كردن ( دهخدا ) .
( 7 ) شوارد : ج شارده ، نافرمان ، سركش . ( المنجد ) .