همين فضيلتها و ارزندگيها بود كه هر روز در بين مسلمانان اشاعه مىيافت و ياران بزرگ پيامبر بتجليل و تقديس او ميپرداختند .
از جمله « ابن عباس » زينت امت مسلمان براى حسنين ( ع ) بهنگام سوارى ركاب ميگرفت و جامهشان را بر اندامشان صاف ميكرد و چون كوتهفكرى بنام « مدارك بن زياد » ملامتش كرد با خشمى شديد فرياد زد :
اى سوسك سياه اين دو پسر را مىشناسى ؟ ؟ اينها پسران پيامبرند و اين لطف خداست كه توفيق يابم تا ركابشان را بگيرم و جامهشان را صاف كنم . « 37 »
دربارهء بزرگداشت مسلمانان نسبت بمقام حسنين ( ع ) اخبارى فراوان بما رسيده چنان كه وقتى آنها برگرد كعبهء عزيز طواف ميكردند گروهى انبوه بر دور آنها جمع ميشدند تا بر آنها درود فرستند و - بديدارشان بركت جويند « 38 » .
« ابو هريره » هرگاه حسن ( ع ) را ميديد به احترامش برمىخاست و بر نافش بوسه ميزد ، زيرا اين كار را از پيغمبر دربارهء حسن ( ع ) ديده بود .
« بلاذرى » هم در « انساب الاشراف » چنين خبرى را آورده است .
و اين وظيفهء مسلمانان است كه سبط پيغمبر را بزرگ دارند و پاك شمارند همچنانكه خود پيغمبر گراميش ميداشت و مقامش را بلند مىشمرد .
هامش
( 37 ) - « تاريخ ابن عساكر » ، جلد 4 و « مناقب ابن شهر آشوب » ، جلد 2 .
( 38 ) - البدايه و النهايه ، جلد 8 .