كه صفحات تاريخ را فرا ميگيرد و اين آثار يا متضمن عظمت و افتخار است ، به جهت بهرهيابيهاى سعادتبخشى كه براى انسانيت حائز است و يا صفحات تاريخ را از زشتيها و دردها مالامال مىكند بسبب نابودى حقايق و كشتن بزرگواريها و كمك به پستىها در ميدان مبارزهاى كه بين فضيلت و ناپاكى وقوع مىيابد .
( 1 ) از جمله حوادث مهمى كه در تاريخ اسلام روى داد حادثهء « صفين » است ، واقعهء دردناكى كه مبارزهء بين حق و باطل را بروشنى تجسم داد ، جنگ بين روشنائى و تاريكى .
مبارزه بين خلافت اسلامى اصيلى كه براى اصلاح مجتمع اسلامى و سعادت انسانى پديد آمد و امير حق و پيشواى عدالت و برابرى امام على ( ع ) در رأس آن قرار داشت و بين حكومت دنيائى متجاوزى كه توجهى بمصالح مردم نداشت و حق و عدالت را به چيزى نمىشمرد و هوسهاى خصوصى به آن رنگ و لعاب ميداد و معاوية بن ابى سفيان سردمدار آن بود .
حادثهء صفين رويداد تلخى است كه موجب شكست حكومت على ( ع ) گرديد و چنانش به اندوه كشانيد كه آرزوى مرگ كرد و نيز آثار زشت همين واقعهء پر نيرنگ صفين بود كه امام حسن ( ع ) را وادار بقبول صلح كرد .
اين تلخكاميها زائيدهء نفاق و سركشى و پستى سپاه عراق بود كه حتى يك بار بفرمان پيشوايش گردن ننهاد .
حسن ( ع ) در اين مبارزهء سخت و شديد كه در آن سپاهيان باطل براى جنگ با حق فراهم آمده بودند ، يگانه شجاع نيرومند و پيشواى سرافرازى بود كه مىتوانست انبوه مردم را به يارى حق و مبارزه با دشمن
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 295
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص٢٩٥