( 1 ) زيرا وقتى كه بىعرضگى و بىارادگى خود را حس ميكرد ، مىبايست خلافت را به ديگرى واگذارد و مردم را بقتل خويش برنيانگيزد .
آتش انقلاب زبانه كشيد و شعلههايش برافروخت و حمله چون سيلى بنيانكن سرازير شد . انقلابيون بر قتل خليفهء پير مصمم شدند و عثمان را سخت بمحاصره گرفتند .
« مسعودى » مىنويسد : « 30 » چون امام ( ع ) دريافت كه انقلابيون قصد كشتن عثمان را دارند حسنين ( ع ) را براى دفاع از خليفه به خانه عثمان فرستاد ولى اين سخن بعيد است ، زيرا رفتار ناهنجار عثمان نسبت به امام ( ع ) و فرزندان و يارانش چنين اقدامى را بعيد نشان ميدهد ، مضافا باينكه امام و فرزندانش نميتوانستند از مهاجرين و انصار پاكدلى كه از عثمان دلى پردرد داشتند فاصله بگيرند و به يارى عثمان بشتابند .
تاريخ هم نشان نميدهد كه مهاجرين و انصار بنفع عثمان وارد معركه شده باشند و با انقلابيون بمبارزه پردازند . با توجه باينكه محاصرهء عثمان چهل و نه روز طول كشيده و در اين مدت از ناحيهء صحابه كوچكترين اقدامى بنفع عثمان انجام نيافته و كسى به كمك او برنخاسته است .
مسلما اگر مسلمانان واقعى از محاصرهء عثمان ناراضى بودند بر ضد انقلابيون وارد جنگ مىشدند و تعداد محاصره كنندگان هم آن قدر زياد نبود كه صحابه نتوانند آنها را متفرق كنند بلكه بر عكس ميتوان گفت كه مسلمانان مدينه ، انقلابيون را بر ضد عثمان تحريك ميكردند و نهضت آنها را ميستودند و اين اقدام همگانى بود و اختصاص بگروهى
هامش
( 30 ) - مروج الذهب ، جلد 2 .