بجنگد و آئين حق را گسترش بخشد ، زيرا از جدّش پيامبر شنيده بود كه ميفرمود جهاد درى از درهاى بهشت است .
حسن ( ع ) در ميدانهاى نبرد
( 1 ) حسن ( ع ) ديد مجاهدان اسلامى پرچم پيروزى برافراشته و براى فتح سرزمينهاى جديد آمادهء شمال افريقا شدهاند ، بصف مجاهدان پيوست و عازم افريقا شد و اين جنگ در سال بيست و هشتم هجرى اتفاق افتاد . « 1 »
جنگجويان اسلامى در اين سفر بيشتر از پيش به شخصيت ممتاز فرزند رسول خدا پى بردند و عظمت روح و قدرت ايمان حضرتش را به ميزان توان عقلى خويش دريافتند و خداوند به خجستگى حضور حسن ( ع ) به مسلمانان نصرت بخشيد و شمال افريقا به تصرف مجاهدان اسلامى در آمد .
حسن ( ع ) پس از پايان جنگ متوجه شهر جده شد و از اين پيروزى بزرگ كه نصيب آئين پاك اسلام گرديده بود بفراوانى شادمان و خوشحال بود . در سال سى هجرى ارتش مسلمين متوجه طبرستان گرديد و پرچم پيروزى به آن سوى گشود و بازهم حضرت حسن ( ع ) به منظور توسعهء نفوذ
هامش
( 1 ) - العبر ، جلد 2 - از ابن خلدون - در اين كتاب آمده است كه عثمان در سال 25 هجرى ارتشى را براى فتح افريقا بسيج كرد و سردارى سپاه را به عبد اللّه بن نافع و عقبة بن نافع سپرد . اين لشكر ده هزار نفرى به افريقا رفت ولى موفق بفتح آن سامان نشد و با مردم آنجا در برابر پرداخت خراج صلح كرد . بار دوم عبد اللّه بن ابى سرح برادر رضاعى عثمان ، باتفاق جمعى از صحابه از جمله ابن عباس و ابن العاص و ابن جعفر و حسنين ( ع ) بافريقا رفت و آنجا را فتح كرد ولى در فتوحات الاسلاميه نامى از حسنين در اين جنگ بميان نيامده است .