لشكرى كه حاضر بود متوجّه دولتشاه شد به پسينگاه روز
« يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
* » « 1 » بود . دولتشاه با لشكرى آراسته در مقابل آمد . امير درسون و امير صفا و امير دولتشاه نوروزى و على خرگوشى را در بوانغار ( 1 ) بداشت و جوانقار با ميرك نوروزى و شاه على و سليمان شاه استحكام داد و قول به خاصّه ( 2 ) و برادرش عليشاه و ملك محمّد و حسين ابو ذر ( 3 ) با غلبهء به وى ( 4 ) نوكران كه اكثر رضيع تربيت و صنيع دولت پادشاه بودند كافر نعمتى بنياد نهاده ( 5 ) از جانبين صفّ قتال آراسته شد و آتش حرب اشتعال يافت و نيران كين التهاب پذيرفت . پادشاه از حضرت عزّت مدد طلبيده عنان اختيار به رايد « 2 »
« وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
* *
» « 3 » سپرده از قربوس « 4 » گرز رويين بركشيد و متوجّه صفّ اعداء گشت . چون آفتاب طلعتش از برج سعادت طالع شد كوكب منحوس برج اعداء را پرتو و ضياء نماند . دولتشاه چون در برابر آمد رعب و هراسى بر او ( 6 ) مستولى گشته ( 7 ) گريز را غنيمت ( 8 ) دانست تمام بنه و اغرق و ساز و سلاح در آن صحرا بگذاشتند و پشت به هزيمت داد و روى به گريز نهاد . بعضى عنان پيچيدند و در همان محلّ شرف ركاببوس پادشاه دريافتند ، ( 9 ) و بعضى آواره و پراكنده گشتند و متفرّق شدند و غلبهئى در قيد اسار گرفتار آمدند ، چون پادشاه ( 10 ) شاه شجاع را چنين فتحى به آسانى دست داد اداى شكر آن ( 11 ) آيت ( 12 )
« وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ
* * *
» « 5 » را مقتدا ساخته
« وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
* * * *
» « 6 » را كار فرموده و بر وعده
« وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
* * * * *
« 7 »
هامش
( 1 ) - ت : بوانغار .
( 2 ) - ل : خاصهء خود .
( 3 ) - م : لنورد .
( 4 ) - ت : ندارد .
( 5 ) - ت : نماند .
( 6 ) - ت : به روى .
( 7 ) - ت : شد .
( 8 ) - م و ل : غنيمتى .
( 9 ) - م . ل : دريافت .
( 10 ) - ت : « پادشاه » ندارد .
( 11 ) - ت : « به جاى اداى شكر آن را » تكرار شده است .
( 12 ) - ت : آيه .
( * ) قسمتى از آيه 166 ، سوره 3 .
( * * ) قسمتى از آيه 126 ، سوره 3 .
( * * * ) قسمتى از آيه 134 ، سوره 3 .
( * * * * ) قسمتى از آيه 134 ، سوره 3 .
( * * * * * ) قسمتى از آيه 134 ، سوره 3 .
( 1 ) روز برخورد آن دو گروه .
( 2 ) رايد : پيك ( لغتنامه ) .
( 3 ) - زبده ، بخش دوم ، ج / 1 ، ص 135 .
( 4 ) قربوس : كوهه زين ( منتهى الارب ) .
( 5 ) - زبده ، بخش دوم ، 1 / ج ، ص 269 .
( 6 ) - زبده ، بخش دوم ، ج / 1 ، ص 269 .
( 7 ) خدا نيكوكاران را دوست دارد .