تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض الفردوس خانى ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
عمّ قابوس مرداويج بن زيار بعد از اسفار سلطنت يافت و رودبار و رستمدار و مازندران و رى و ابهر و زنجان [ را ] مسخر ساخته متوجه فتح ديگر بلاد و امصار گشت و در همدان قتل عام فراوان نمود . آن‌گاه على بن پويه و اخوان را با پانصد نفر به فتح لرستان كوه‌گيلويه گسيل نموده خود به اصفهان نهضت فرمود .

پادشاهى عماد الدوله على بن پويه شانزده سال و نيم [ بود ]

چون على و اخوان به ديار كوه‌گيلويه رسيدند موازى دويست نفر سپاهى كارآمدنى از الوار واقعه طلب كوه‌گيلويه به وى پيوستند . مظفر بن ياقوت غلام خليفه كه حاكم فارس بود مخبر گشته با ده هزار سوار جرّار از فارس ايلغار كرده به مدافعهء على عزيمت [ و خود را ] مصمم [ 45 الف ] گردانيد . على از كيفيت واقعه مطلع شده با اندك مايه لشكرى كه در ظلّ رايت فتح آيت داشت به استقبال ياقوت شتافت . تا در حوالى فارس تلاقى فى ما بين دست داد . ياقوت فوجى عظيم از پيادگان را جهت رمى « 1 » قوارير نفط در پيش صفوف بازداشت . چون نفّاطان قوارير نفط را آتش داده شروع در حرق حرن حيات « 2 » لشكر اقبالمند على نمودند ، ناگاه از مهبّ قهر حضرت مرسل الرّياح بادى عنيف در هبوب آمده نفاطان با فوجى از عساكر ياقوت به آتش غضب الهى بسوختند و اسپان عنان از دست فارسان فارس گرفتند ، در بيابان سرگردان شدند و اموال و خزاين ياقوت به دست على آمد . ياقوت فرار بر قرار اختيار كرده از راه خوزستان به دار السلام بغداد رفت و لشكرى از خليفه گرفته روانهء فارس گرديد . على نيز فكر جمعيّت عساكر نموده با هفت هزار سوار به قدوم مدافعه پذيرهء سپاه ياقوت گشت و با خود گفت اگر درين مرتبه ظفر و نصرت يابم رجا به عون الهى به پادشاهى واثق است ، و الا ترك اين مقدمات اولى و انسب خواهد بود .
هامش
( 1 ) . اصل : رمى و نفط قوارير . ( 2 ) . كذا ( ؟ ) .