ع ،
فلك محل ، ملك طبع ، مشترى طلعت
شعر :
آفتاب اوج دولت سايهء لطف إله * داور دارامنش اسكندر جمبارگاه
مظهر فتح و ظفر پيرايهء فضل و هنر * نازش تيغ و قلم آرامش ديهيم و گاه
مملكت بخش جهانپرور غياث ملك دين * شاه كيوانقدر گردونرتبت انجمسپاه
خلد إله زمان معدلته . و شيد اركان دولته ، زيب و زينت گيرد ، و نظام و انتظام پذيرد ، و خاتم دولت و دين و نگين تمكين آن خلاصهء سلاطين روى زمين آراسته گردد ، و افسر ملك و ملت بيمن دولت آن صاحب دولت ابهت و عظمت از سرگيرد ، و نسيم معدلت و انصاف و مرحمت و اسعاف آن ملجاء و ملاذ اشراف اطراف و اكناف غبار رداءت « 1 » از چهرهء روزگار بردارد ، و سحاب رافت و رحمت آن جم رتبت نواير فتن زمان و محن دوران را تسكينى بخشد ، ناوك حادثه دلدوز ، و شعله نايرهء جگرسوز قضيهء .
شعر :
معى سليمان فاكل الشياطين ( كذا ) * تبكى عليه العطايا و الصلات كما
تبكى عليه الرعايا و السلاطين
يعنى آنك رايت دولت سلطان سعيد مغفور مبرور سقى إله ثراه و جعل الجنة مثواه سر بدين عالم فرونياورده .
ع ،
رفت تا عالمى دگر گيرد ،
و پاى بر سر عالم فانى نهاده ، نهضت نمود تا حيات باقى بدست آرد گرد از بنياد و دود از نهاد بنى آدم برآوردى ، مع هذا .
هامش
( 1 ) - يا وذاءت : از : وذا ، يذا ، وذا فلانا : زجره . حقره .