پايهء تخت بخت شهريارى بفر جلوس همايون فرقد ( فر ) ساى گشت ، و گوشهء تاج خسروى « 1 » [ و كامكارى ] از اكليل مآه بگذشت ، امرا و اركان ملك در حوالى سرير خلافت مصير جوزا صفت كمر خدمت بر ميان بسته ، « 2 » [ و ] مقربان درگاه و وجوه « 3 » [ و ] اعيان ( و ) سپاه در اطراف بارگاه فلك اشتباه منتظر اشارت ، و مترصد فرمان نشسته ،
« 4 » كمال [ اسمعيل ] :
گرد او صفزده شاهان و كمر بسته چونى * گوئى از هر طرفى گرد شكر نى رسته
گاه در ديوان مظالم به حكم :
إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ،
حق مظلوم از ظالم ميستاند ، و گاه در مجلس بزم حاصل دريا و كان به مستحق آن ميداد ، ساعتى از باغ طلعت ساقى لاله رخسار - كه گل از عارض او به صد وجه خجل بودى - بهار كامرانى تازه ميداشت ، و زمانى به آب طرب و شراب ارغوانى رياض شادمانى خرم ميساخت ،
« 5 » [ امير ] خسرو :
شاه بدولت خوش و عالم بكام * از خوى پيشانى گل شسته جام
گاه بهر جرعه گهر مىفشاند * گاه بهر زمزمه زر مىفشاند
هامش
( 1 ) - مج : و كامكارى . مك : اين كلمه را ندارد .
( 2 ) - مج : برميان بسته و مقربان درگاه و وجوه و اعيان سپاه در اطراف .
مك : بر ميان بسته مقربان درگاه و وجوه اعيان و سپاه در اطراف .
( 3 ) - مج : و اعيان سپاه . مك . پا : اعيان و سپاه .
( 4 ) - مج : كمال اسمعيل . مك : اسمعيل . پا : اين كلمه را ندارد .
( 5 ) - مج : امير خسرو . مك . پا : خسرو .