تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روزنامه خاطرات عين السلطنه ( فارسى ) — صفحة 7696

مساهمون:

ص٧٦٩٦
آژان زيادترى داشتيم امنيت خارج و داخل شهر رضايت‌بخش‌تر بود ، بهتر بود . ما در هفت فرسنگ مسافت جاده‌هاى شوسه و اتومبيل‌رو ، شش نفر امنيه داريم كه متصل بايد براى دعوا و نزاع [ و ] عرض زن عسكر با زن حمامى در دهات پراكنده باشند . در مركز پست بسا هست كه يك نفر نيست و هشت فرسنگ را كه اقلا چندين دهات در آنجا واقع شده و يك خط راه نمىتواند برسد ، آن هم با ماهى شش تومان ( امنيه و آژان داوطلب است ) بىسواد و دهاتى تربيت نشده . مثل قراسورانهاى سابق هرجا برود اول مطالبهء لولهء ترياك است ، بعد مرغ ، خروس ، پلو ، سپس پول از عارض و معروض . آژان در شهر كم است . شهر همدان هفتاد آژان دارد با آن جمعيت . البته اين عده آژان از عهدهء اين‌همه كار برنمىآيد .

مدرسهء نظام

ما يك مدرسهء نظام داريم ابتدائى ، متوسطه ، صاحب‌منصبى و چند مدرسه و كلا مدرسهء نظام تا سالى نود نفر صاحب‌منصب به رتبهء نايب دومى خارج مىكند كه چندان در علومات ديگر آنها جز مشقها و فرامين نظامى اهتمام نمىشود و اعليحضرت اين صاحب‌منصبان جديد را بيشتر اهميت داده و روى كار آورده تا قديميها را . صاحب‌منصبان ارشد قزاقخانه و ژاندارمرى كه همه امير لشكر ، سرتيپ و سرهنگ بودند و با تقويت و همراهى آنها به تخت سلطنت جلوس كرد همه يا به كلى از نظام اخراج يا منتظر خدمت شده‌اند . حتى اعليحضرت غير نظاميها را كه در راه ترقى و تعالى او از اول ورود طهران و كودتا تا يكى دو سال پس از جلوس خدمات عمده كرده بودند از اين موهبت محروم نكرد . همه به روز نظاميهاى خدمتگذار افتادند .

اطرافيان فعلى شاه

فقط ما دو نفر را فعلا سراغ داريم كه از همهء آنها در كار خود باقى [ است ] و لطمهء جانى مالى به آنها تاكنون وارد نشده . اول آقاى سردار معظم سابق تيمورتاش حاليه ، وزير بااقتدار دربار . دوم كريم آقا خان سرتيپ رئيس بلديه ، رئيس نقليهء قشون و فوج آهن ، پيشكار امورات شخصى اعليحضرت كه معروف است خميرگير دكان نانوائى بوده و بعضيها كه ميل دارند درجهء او را بالاتر ببرند قسم مىخورند بنّا بوده و اين‌همه خرابى طهران و شهرها براى آن عشقى است كه به ساختمان و بنائى دارد ، اللّه اعلم .