سپهسالار نمىتواند از دست تعديات مأمورين دولت ، نان راحت بخورد چه رسد به آن كه حفظ آنها هم برداشته و محو شود .
تقسيم املاك در ايران
اگر ايران امن و منظم باشد به حكم ميراث ، خود املاك خورده مالك مىشود . چون فاقد آنهاست كسى جرأت نمىكند ملك خورد بخرد . فى المثل مادر ما مرحومه شد سه دانگ در كشمرز ملك داشت دوازده سهم شد سواى سهمى حضرت و الا . فروختند اما كى خريد مصطفى خان . اگر رعيت كشمرز امنيت داشت و مىتوانست از جور همان مصطفى خان يا على خان يا مأمور ديوان نگاه دارد خودش مىخريد ، زيرا سهمى دويست تومان فروخته شد و صد نفر رعيت آنوقت در كشمرز بود كه هركدام هزار تومان پول و حشم داشتند . حتى تعدى و گرانى باعث شد كه آنچه هم رعيت از سابق داشت فروخت .
دورهء تيول - املاك اربابى
بيشتر اين املاك ايران از شصت و هفتاد سال به اين طرف اربابى شده است . در رودبار و الموت چندين ده خرده مالكى بود در همين چند سال از تعديات مجبور شدند به امير اسعد فروختند كه در زير سايهء او اقلا نان رعيتى خود را راحت بخورند . اين همه املاك سرتاسر مملكت ايران كه تيول بود براى دفع تعدى و ظلم بود كه صاحب تيول تعدى را رفع كند . تيول برهم خورد غالب فروختند ، زيرا ممكن نشد نگاه دارند . حالا هروقت امنيت شود ، رعيت مطمئن شود ، پنجاه سال نخواهد گذشت كه همه خرده مالكى و رعيتى مىشود . فلان زن ، فلان كاسب نمىتواند طهران نشسته و ملك جزئى اصفهان را نگاه دارد يا به عكس . امن باشد رعيت مىخرد ، نباشد مىماند خراب مىشود . يا يك مالك كل ديگرى خواهد خريد .
انفع مرامها : امنيت
پس انفع مرامها براى دمكرات يا اعتدال ، يا هر ايرانى امروز كوشش در امنيت و رفع جور و تعدى مأمورين دولت است كه تا آن رفع و دفع نشود و در تحت قوانين درنيايد هيچ كارى ترتيب و انجام نخواهد گرفت و به هر كار ديگرى دست بزنند باعث ندامت و پشيمانى است . باز من داخل معقولات شدم كه در حقيقت زيادى است . زيرا همان مطالبى كه روزبهروز نوشته مىشود همهء اينها را خواهد فهماند .