آن معلوم نيست از كيست . « تقى الحسينى » بود . بارى به قدر دويست مهر از علما داشت .
ملكآرا عرض كرد مهر معتمد الدولهء مرحوم است . فرمودند خير تمام « الداعى » است .
شاه فرمود خوب صلحى كرده . عميد الدوله عرض كرد آقا نوكرى اينطور خوب است .
من به سردار گفتم ديدى خدمت كردم كه دروغى نگفته باشى . شاه فرمود مىدهم مجلس وزراء . وزير عرض كرد الان مجلس وزراء منعقد است . فرمودند خيلى خوب . تا حال به وزير عدليه مىدادند حالا به مجلس وزراء . تاريخ هبهنامه 1264 بود كه شش ماه بعد از آن شاه فوت مىشود و حاجى به حضرت عبد العظيم ( ع ) متحصن و از آنجا به حكم ناصر الدين شاه به عتبات تبعيد مىشود و طولى نمىكشد مرحوم مىشود . تمام املاك و غيره را شاه تصرف كرده و به ورثه نمىدهد ، الى يومنا هذا .
كيسه را هم از وزير عدليه گرفته بهسمت ديگر اطاق تشريف بردند . ما مثل عمر بن سعد از شدت اوقات تلخى بيرون آمديم . حقيقة اوقات تلخى هم دارد . من نمىدانم اين شاه چرا آنقدر بدقول و كج است . . . « 1 » از آنجا مجلس وزراء رفتيم . خلوت بود . مدتى اطاق ديگر نشستيم كه ناهار انداخته بودند . بعد كه آمدند وزير عدليه همراه آنها نبود . با نهايت بىدماغى و شدت گرسنگى منزل آمديم . چيزى كه فى الجمله ما را تسكين مىداد لقاى مهر اعتلاى هبهنامچه بود .
آقاى عماد السلطنه هم منزل من آمد . ناهار خورديم مدتى هم نشستيم . بعد بيرون رفته تفصيل را به حضرت و الا عرض كرديم كه مىفرمودند : وزير عدليه كه ديد حالا حكمش را بدهد . . . « 2 »
شيخ محمود ورامينى و انجمنها
يك ساعت به غروب مانده خانهء عميد الدوله رفتم . اعزاز السلطان آمد . مىگفت در عدليه انجمنها براى استنطاق شيخ محمود جمع بودند . خيلى هياهو كردند . وزير عدليه را دشنام مىدادند كه صبح با شاه خلوت كردى و بعد با شيخ محمود . اگر خلوت با شيخ محمود هم مثل خلوت شاه كه ما حضور داشتيم باشد خيلى مزه دارد . امجد الملك بيشتر فرياد مىكرد . وزير عدليه گفت اگر من محل اطمينان هستم تعرضات بى جا است و الا الان مىروم . شما قزاق عدليه را كتك زدهايد ، شما خلاف قانون مىكنيد . خيلى قال و مقال شد . وزير را خيلى دلخور كرده بودند . اين شيخ محمود چون در ميدان توپخانه آمده لاعلاج بايد تنبيه شود . خوب بود وزير عدليه همان روز اول چوبش مىزد . باقى اين
هامش
( 1 ) - نقطهچين در اصل است .
( 2 ) - نقطهچين در اصل است .