ده - دوازدههزار خانه ، به جهت عساكر و گروىها ساخته بود . و قدغن فرمود كه هريك از عساكر كه در خانههاى اهل شيراز ، ساكن شدهاند ، يا به رضا و رغبت ، آن خانه را از صاحبش بخرند و يا اجاره و كرايه و گرو نمايند و يا از آن خانه ، بيرون روند . فى الفور ، امتثال امرش نمودند .
بعد ، آن والاجاه با خود انديشه نمود كه هريك از اين صناديد ايران را كه با خود به گرو آورده ، در شهر خود ، شهريارى گردنكش و حكمرانى پادشاههوش و كامرانى با كش و فش بودهاند ، ايشان مانند مرغان در قفس ، در شهر شيراز ، محصور و محتبس گرديدهاند ، مبادا كه با هم اتفاق نمايند و فتنه و فسادى برپا كنند و دولت ايران را فاسد و مختل نمايند ، پس بنابر مصلحت ملكى و صوابديد عقلى ، بهقدر پنج - ششهزار نفر از لوليان شيرينكار شهرآشوب ، همه با صورت زيبا و سيرت خوب ، از ذريهء آن طايفهء طربانگيزى كه شاه بهرام گور از هندوستان به فارس آورده بود ، حسب الامر آن وكيل والاجاه ، در شهر شيراز ، داخل نموده و در محلهاى از محلات شيراز ، ايشان را جا دادند و به جهت ايشان دستور العملى قرار داد كه از آن تجاوز نكنند .
رستم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 356
مساهمون: محمد هاشم آصف ( رستم الحكماء )
ص٣٥٦