اى نديده چو خويشتن دگرى * در نشابور و مرو و بلخ و هرى
تو كنون همچو مه بتافتهاى * تو هنوز از فلك چه يافتهاى
باش تا چرخ مرقد تو شود * باش تا عرش مسند تو شود
باش تا مادت هوا و نفاق * باز گيرى ز عِرق اهل عراق
گر تو در بصره درس نحو كنى * بصر از اهل بصره محو كنى
چون در احكام اسم و حرف شوى * يا بفعل و زمان و ظرف شوى
خيره گردند همچو جان از جسم * نيست گردند چون الف در بسم
آلخ ( ديوان سنائى
ff . 201 a - 208 a
)
و از مصنّفات امام محمّد منصور كتاب رياض الانس است ( ر ك بتتمّهء فهرست نسخ عربى در كتابخانهء برتش ميوزيم ص 153 ) ،
( 25 ) - ص 30 س 6 ، ناطفى ، هو ابو العبّاس احمد بن محمّد بن عمر النّاطفى الحنفى احد الفقهاء الكبار له كتاب الاجناس فى مجلّد و الواقعات فى مجلّدات و الاحكام فى فقه الحنفى و هداية فى الفروع و غيرها من الكتب ، توفّى بالرّى سنة 446 و النّاطفى نسبة الى عمل النّاطف و بيعه ( تاج التّراجم و حاجى خليفه )
( 26 ) - س 6 ، ناصحى ، هو ابو محمّد عبد اللّه بن الحسين النيسابورى المعروف بالنّاصحى ولّى القضاء بخراسان و قدم بغداذ و حدّث بها عن بشر بن احمد الاسفراينى . . . و عقد مجلس الاملاء و له مختصر فى الفقه اختصره من كتاب الخصّاف و كتاب المسعودى فى فروع الحنفيّة توفّى سنة 447 ، ( تاج التّراجم و حاجى خليفه ) ، و ابنه محمّد بن عبد اللّه قاضى القضاة النّاصحى النيسابورى افضل اهل عصره فى اصحاب ابى حنيفة و اوجههم مع حظّ وافر من الادب و حفظ الاشعار و الطّبّ توفّى سنة 485 و كان مناظرا جدلا عالما له يد فى الكلام و الادب و الاشعار . . . ( الوافى بالوفيات لصلاح الصّفدى
Or . 6645 , f . 79 a
) .