تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
طعام ممتازى از هشت فرسخى حمل شود .

منزل بيست و سيم اردوى همايونى قريه مقصود بيك است

قريه مقصود بيك ملكى شهاب السلطنه و امين الرعاياست واقع در اواخر جنوبى قمشه كه نيز معروف به بلوك قمشه است و مسافت ما بين قمشه و آن معادل سه فرسخ شش سبع است . هواى آن به نسبه به قمشه ييلاقيت دارد به اندازه كه پانزده روز تمام فاصلهء ما بين آن است . آبش از يك رشته قنات نزديك به يك سنگ شيرين و گوارا اهالى آن در قلعه كهنه مخروبه سكنى دارند قريب به شصت خانوار جمعيت و تعداد نفوس آن از خرد و بزرگ نزديك دويست و پنجاه نفر . حاصل آن غله و پنبه و ترياك بسيار ممتاز ، ميوه تابستانى جز توت و انگور فراوان مرغوب چيز ديگرى معلوم نشد . در خارج آبادى كاروانسراى جديد البناى خشتى كه نزديك به خرابى است و متروك است ملاحظه شد . مسجدى مختصر از خشت و گل كه پيرزنى از اهالى آبادى كه تمام ما يملك آن هشتاد تومان بوده بانى شده و به‌جهت مسافرين مكانى بهتر از اين نقطه در اين قريه موجود نيست . حمام كوچك دائرى نيز به نظر آيد . نوكر و سرباز ديوانى ندارد . ماليات آن نقد و جنس دويست و سى شش تومان است . راه ما بين قمشه و مقصود بيك در كمال صافى و هموارى است به نوعى كه كالسكه در نهايت سهولت عبور نمايد مانعى و خرجى ندارد حتى در دو نقطه نزديك به قمشه به‌جهت عبور از روى دو سيلى كه از كوه دم‌لا سرازير مىشود پل سنگى مستحكمى ساخته‌اند كه اگر در وقت عبور سيلابى موجود باشد براى عابرين زحمتى نخواهد بود .