تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
ايزدخواست شش فرسنگ است و زياده از حد اعتدال مىشد ، تغيير آن بسته به حكم است . قريهء امين‌آباد نوكر و سرباز ديوانى ندارد . ماليات آن از قرار تقرير رعايا چهل و دو تومان است . در يك فرسنگى آن به سمت جنوب شرقى حد خاك اصفهان تمام شود و داخل خاك فارس گردد . هواى اين قريه نسبت به مقصودبيك كم ييلاقيت دارد .

منزل بيست و پنجم اردوى همايونى قريهء ايزدخواست است

راه ما بين امين‌آباد و ايزدخواست قريب به سه فرسنگ و ربع است در امتداد جنوب شرقى واقع شده ، صحراى آن صاف و مسطح است به قسمى كه ابدا نشيب و فرازى ملحوظ نيست خشك و بىآب آبادى و قريه‌اى در عرض راه و نيز در اطراف به نظر نمىآيد چه در نيم فرسنگى ايزدخواست مزرعه مشجر بدون سكنه است موسوم به علىآباد . در امتداد راه كالسكه با نهايت سهولت و بدون خرج و تعميرى حركت نمايد در حدود اين صحرا و نزديكىهاى ايزدخواست و در كوه جزلا كه به يك فرسنگى ايزدخواست است شكارهاى آهو و بز و قوچ ميش در كمال وفور است و در امتداد رودخانه كه از وسط آبادى مىگذرد انواع كبك نيز هميشه فراوان است . قريهء ايزدخواست كه از نقاط غريبه و اصل آبادى آن در روى تپه و نزديك به سنگى واقع شده چه ابنيه آن در سه چهار طبقه بنا شده و در زمان قديم آب مشروب آن از چاه هفتاد ذرعى بسيار سختى بوده است و مسجدى كهنه كه گويا آتشكده بوده است و حال قريب - الانهدام است در او واقع است . حمام اين آبادى نيز از چاه مزبور