تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
ديده شده و اكثر تعميرات لازمه كه آن قريب به پانصد تومان است بشود اسباب رفاه عابرين خواهد بود و فاصله قريه مهيار الى شهر قمشه قريب به چهار فرسنگ است . طاحونه آن در دو فرسنگى سمت شرقى آن واقع و از آب صاف مذكوره خود دائر و موجود است .

منزل بيست و دوم اردوى همايون به قمشه

قصبه قمشه حاليه از شهرهاى قديم جنوبى اصفهان بوده است . آنچه از وضع و آثارش و از تحقيقات اهالى بلد معلوم مىشود در ازمنه صفويه آباد بوده است . حصار و خندق معتبرى داشته كه خندق آن به مرور منهدم و حصارش به اندك تغييرى برجاست . هوايش از اصفهان گرم‌تر ، آبش از قنات و چاه ، اصل قصبه واقع است ما بين تنگه و دره و دو رشته‌كوه شرقى و غربى معروف به دم‌لا و شترى . قريب به هشت هزار خانه محقر و معتبر در او موجود ، جمعيتش در سنه مجاعه قريب به شصت هزار بوده است و گويا در اين اوان هم پس از تغيير و تبديل نزديك به همان مأخذ است . كاروانسراها و دكاكين خرد و بزرگ كه كفايت اين جمعيت و صادر و وارد اين را بنمايد موجود و كليتا تمام ابنيه و عمارات آن تقريبا آباد و خرابه كمتر به نظر آيد . ميوه‌جات آن از هر قبيل خاصه انگور فراوان و ممتاز است . حمام‌ها و مساجد و يك مدرسه و چندين يخچال معتبر دارد . صنايع آن غير از نساجى پنبه چيز ديگر نيست . تجارت عمده آن از پوست بسيار مرغوبى است كه به اطراف حمل شود . در نيم فرسنگى آن بقعه و مزار امام‌زاده محترم جعفر بن موسى مشهور به شاه رضا كه داراى صحن‌ها