تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دفتر تاريخ ( مجموعه اسناد و منابع تاريخى ) ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩

تفنّن اول چاى « 1 »

چاى عبارت از برگ و غنچه و شكوفه و تخمهاى بودادهء دو قسم نيم درخت مخصوص گرمسيرات ممالك چين و ژاپون و جزاير سرانديب آسيا است و در ممالك ديگر دنيا به عمل نمىآيد . ليكن در ينگى دنيا دو قسم نبات به عمل مىآيد كه اكثر عناصر و آثار چائى را دارا هستند ولى هرگز به درجهء چائى مطبوع و معمول نيستند . چاى از حيثيّت خواص و تراكيب باطنى و از جهت كيفيّت ظاهرى اقسام مختلفه دارد كه بسته به قوّت انباتيّهء اراضى و به فصل حصول آن است . چنانچه در بعضى جاها سالى دو و يا سه دفعه حاصل او را مىچينند و چين اوّلش كه برگ خالص و در اوّل حمل مىچينند بهترين اقسام آن است . « 2 » لون چائى كلية بسته به وضع تحميص و بو دادن و طرز تهيّه و خشكاندن است . چنانچه چائيهاى سياه را در گرمخانه‌هاى مخصوص به اعانت حرارت آتش مىخشكانند و چاى سبز را به حرارت هوا و بخار خشك مىكنند و چاى سفيد را به طرزهاى ديگر تهيّه و ترتيب مىنمايند . گذشته از اينها خوبى چائى موقوف به حسن محافظت و وضع دم گذاشتن و امثال آنها است ، چندان دخل به اختلاف اشجار و نقاط منبت ندارد .
هامش
( 1 ) . گاه چاى نوشته و گاه چايى . اينجا هم همان‌طور آمده است . ( ا . ا . ) ( 2 ) . بخصوص كه رنگش سياه و توكش سفيد و داراى گورك باشد .