به اتمام رسانند . معماران چابكدست در روز دوشنبه دوم شهر ربيع الاول هزار و پنجاه و شش ايت ئيل بناى عمارت گذاشته در روز دوشنبه نوزدهم شهر ذى قعدهء سنهء مذكور موافق دلخواه به اتمام رسيد ، و اين مصرع را ميرزا محمد على صائب تخلص كه به رتبهء ملك الشعرائى سرافراز بود تاريخ يافت « قبلهگاه تاجداران باد دايم اين مكان » .
و درين اوقات ايلچى عبد العزيز خان والى بخارا و ايلچى دولت روس به شرافت حضور مشرّف شده پيشكشهاى لايقه به نظر شهريار ايران گذرانيدند ، و جاننثار خان ايلچى پادشه مملكت هندوستان از آستان شاهى مرخص هندوستان شد .
بعد هذا در حوالى مكان مشهور به آب گرم دام كشيده موازى دو هزار و هفتصد آهو به شمار آمد ، و العهدة على الراوى .
وقايع سال هزار و پنجاه و هفت هجرى مطابق سنهء تنگوزئيل تركى - پادشاه جهانپناه مقرر فرمودند كه عساكر فيروزى مآثر ايران از اصفهان و قزوين و تبريز و ايروان و شيروان و يزد و كرمان و فارس و كرمانشاهان و ولايات عربستان و كردستان و گرجستان و لرستان و قلمرو عليشكر و گيلان و مازندران و خراسان و غيرهم به سركردگى سركردگان با اسباب و آلات قلعهگشايى در فضاى دلگشاى چمن بسطام كه يكى از ييلاقات مشهور خراسان است جمعيت نمايند كه درين سال به عنايت قادر بىمنت نيّت صدق طويّت بدان مصروف است كه ممالك باختر به تصرّف اولياى دولت درآيد . همگى سران حسب الامر سرانجام اسباب سفر داده با قشون آراسته به آيين شايسته از ولايت خويش خروج نموده عازم [ 62 الف ] چمن بسطام شد .
بعد از اين مقدمات حضرت شاه در روز يكشنبه چهارم شهر ربيع الاول به طالع شانزدهم درجهء برج اسد از اصفهان كه در آن هنگام موقف جاهوجلال بود خروج [ كرد ] و كوچ بر كوچ عازم معسكر همايون شد ، چنانچه ميرزا محمد طاهر وحيد تخلص گويد :
فتادش خيال سفر در ضمير * برون آمد از جا چو مهر منير
ز شهر صفاهان سوى قندهار * سپه گرم رفتار شد چون شرار
ز بس جوش لشكر در آن جايگاه * ز شش سوى ، شد بسته راه نگاه