تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور الوزراء ( فارسى ) — صفحة 76

مساهمون:

ص٧٦
امراء عبد اللّه بن معتز را بخلافت مقرر گردانيد و او را المرتضى باللّه لقب داده ، همت بر دفع مقتدر گماشت ، تا مونس خادم و جمعى ديگر از اعاظم با حسين محاربه نموده ، بظفر و نصرة اختصاص يافت و او را با احباب مرتضوى بقتل رسانيد و اللّه اعلم .

ابو الحسن على بن محمد الفرات

از كبار وزراى عرب بود و جامع انواع فضل و ادب ، بعد از كشته شدن عباس مقتدر امر وزارت را به دو تفويض نموده و در سنهء تسع و تسعين و مأتين « 1 » رقم عزل بر صحيفهء حالش كشيده ، ابو على محمد بن عبيد اللّه « 2 » بن يحيى بن خاقان را وزير گردانيد .

ابو على محمد بن عبيد اللّه « 2 »

بواسطهء سوء تدبير و عدم وقوف بر فيصل معاملات از عهدهء آن امر خطير بيرون نتوانست آمد ، لاجرم بعد از اندك‌زمانى معزول شد .

على « 3 » بن عيسى جراح

پس از عزل ابو على محمد بن عبيد اللّه « 2 » رايت وزارت برافراشت و او در سلك افاضل علماء و اكابر اهل جود و سخا انتظام داشت ، هرسال قرب هشتاد هزار دينار سرخ از اسباب و املاك خاصهء خود حاصل كردى و نصفى از آن اموال را بانعام ارباب درس و فتوى صرف نموده ، تتمه را در وجه نفقهء عيال و اطفال خرج فرمودى و على بن عيسى در ايام وزارت با كافهء رعايا و عامهء برايا بر وجه احسن
هامش
( 1 ) سال 299 ( 2 ) در اصل همه‌جا : عبد اللّه ( 3 ) در اصل : عيسى