معين الدين [ بن « 1 » ] الوزير فخر الدين
بصفت وقوف و كاردانى و مهارت در سرانجام مهام ديوانى موصوف و معروف بود و در اوايل ايام وزارت او دولت آل سلجوقيان بنهايت انجاميد و سلطان تكش خوارزمشاه « 2 » بر عراق استيلا يافته ، سلطان طغرل در معركهء قتال بعز شهادت رسيد
« وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ »
.
- - برخرد « 3 » - - خرده « 4 » شناس ارباب فضيلت پوشيده نماند كه احوال بلكه اسامى وزراى آن دو طبقهء ديگر از سلجوقيان كه در مملكت كرمان و روم حكومت كردهاند بنابر عدم استقلال ايشان از كتب تاريخ معلوم نشد .
لاجرم خامهء « 5 » مشكين غمامه « 6 » در بيان شمهاى از چگونگى حال وزيران سلاطين ديگر شروع نمود و منه الاعانة و التوفيق .
ذكر بعضى از وزراى خلفا و حكام بنى اسمعيليه
بر رأى حقايق انتماى ارباب فضل و افضال پوشيده و پنهان نخواهد بود كه اسمعيليان « 7 » دو طبقهاند . طبقهاى ازيشان در ممالك مغرب حكومت نمودهاند و طبقهاى در بلاد رودبار و قهستان رايت ايالت برافراشتهاند . اما طبقهء اول كه نسب ايشان بروايت اكثر مورخان باسمعيل بن جعفر الصادق ملحق مىشود چهارده نفر بودند بدينترتيب :
1 ) ابو القاسم محمد بن عبد اللّه الملقب بالمهدى .
2 ) القايم بامر اللّه ولد مهدى .
3 ) المنصور باللّه بن « 8 » القايم بامر اللّه .
هامش
( 1 ) در ق و خ اين كلمه نيست .
( 2 ) ق و خ : خارزمشاه
( 3 ) در خ اين عبارت نيست
( 4 ) خ : خورده .
( 5 ) خ : جامه
( 6 ) ق و خ : عملمه
( 7 ) ق : اسمعيلان
( 8 ) خ و ق : اين