كلام يا عربى باشد « 1 » يا پارسى بدان دليل كه بحث « 2 » منشى از عوارض « 3 » چنين كلاميست كه آن بلاغت و فصاحت و اطناب و ايجاز و سلاست و جزالت و ركاكت و رزانت و سجع و تجنيس ( * ) و ترصيع « 4 » و استعارتست ( * ) كه عوارض « 5 » قريباند و « 6 » موضوع ( * ) علم انشا « 7 » علم استيفاء مال باشد از ان سبب كه بحث مستوفى در ان علم از عوارض و صفاتيست كه بر مال طارى مىشود چون جمع و خرج و تغيير و تبديل و تثمين و تسعير « 8 » و تصريف و فاضل و باقى و غير ذالك و موضوع علم صكوك نيز « 9 » هم مال باشد
فصل دوم در فضيلت كاتب و « 10 » مقام « 11 » و شرف او
اگر كتّاب « 12 » را هيچ فضيلت نباشد « 13 » به غير آنك حق تعالى در محكم تنزيل خود قسم ياد مىكند و مىفرمايد « 14 » ن و القلم و ما يسطرون تمام شرفى و فضيلتى باشد و بعضى از « 15 » مفسران
هامش
( 1 ) - ت : حذف شده
( 2 ) - ث : زير سطر نوشته شده ؛ ت : بحث يا
( 3 ) - ت : اعواض
( * 4 ) - ث : حذف شده
( * 5 ) - ت : عوارض كه
( 6 ) - ت : حذف شده
( * 7 ) - ث : حذف شده
( 8 ) - ث : تعسير
( 9 ) - ت : حذف شده
( 10 ) - ث : حذف شده
( 11 ) - ث : بالاى سطر نوشته شده
( 12 ) - ت : كاتب
( 13 ) - آ : حذف شده
( 14 ) - آ : مىفرمايد كه
( 15 ) - ت : حذف شده