پادشاه مكتوب اليه متنبه شود چه معاش « 1 » پادشاهان « 2 » بمعاش « 3 » اوساط « 4 » الناس نماند و هزار مصلحت ايشان را رعايت بايد كرد و « 5 » اوساط « 6 » را بدان جانب « 7 » نيفتد و فى هذه كفاية لمن فيه دراية
نوع يازدهم در اجابت تعيين « 8 » جمعى كه مصالح ارباب حاجات « 9 » بعرض رسانند « 10 »
بعد از اتّعاظ بمواعظ مشفقانه و انزجار بزواجر دوستانه اشارتى كه راى شريف حضرت « 11 » سلطانى اعظمى دامت سلطنته در باب عارض مصالح « 12 » محتاجان فرموده و تنبيهى كه در ان قضيه واجب دانسته و احتياط را در استصحاب و استلزام جمعى كه تا غايت به سمت « 13 » صحبت و ملازمت موسوم نبودهاند تقديم فرموده مجموع ان را بسمع ارادت و اعتقاد اصغا كرده شد به محل عرض رسانيده مىآيد كى درين مدت كى « 14 » بدين مملكت اتفاق وصول افتاده
هامش
( 1 ) - ت : معايش
( 2 ) - ث : در حاشيه نوشته شده
( 3 ) - ت : بمعايش ، ث : در حاشيه نوشته شده
( 4 ) - ج : اوسط
( 5 ) - پ ث ج : كه
( 6 ) - ت ث : اوساط ( ث : اوسط ) الناس
( 7 ) - پ ت ث ج : حاجت
( 8 ) - ج : حذف شده
( 9 ) - ت : حذف شده
( 10 ) - آ : ناخوانا ، ب : رسانيدن ، ث : رساند
( 11 ) - ت : حذف شده
( 12 ) - ت : حذف شده
( 13 ) - ت : سمت
( 14 ) - ج : حذف شده