تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى ) — صفحة 260

مساهمون:

ص٢٦٠
احتراز از چنين صحبتها واجب و لازم باشد « 1 » و و ترك چنان مصاحبان فريضه و متحتم و « 2 » در آثار آمده است كه « 3 » ( * ) ما اتخذ الله وليّا جاهلا « 4 » و عبد الله « 5 » عباس رضى الله عنهما « 6 » ( * ) لفظ قطّ « 7 » به اين « 8 » اثر الحاق كرده است و به خط خود نوشته « 9 » يعنى خداى تعالى دوست جاهل هرگز « 10 » نگرفت « 11 » و چون ايشان در مقام دوستى حق نباشند « 12 » ( * ) مومن مسلمان « 13 » فكيف « 14 » سلطان جهان « 15 » ايشان را چگونه ( * ) دوست‌دار خود « 16 » پندارد و چون حق تعالى در حق يهود
هامش
( 1 ) - ث : كردد ( 2 ) - پ ج : چه بنياد كار ايشان جون بر جهل و حماقت و طمع و خيانت ( ث : خساست ) باشد جهت بندكى حضرت جه خير ( ج : خواهند وجه - افزوده ) توانند انديشيد كه حالا و مالا نافع و ناجع‌ايد و جون ايشان بر ان موجب كه ، ث : باشد و ( 3 ) - پ ج : حذف شده ( * 4 ) - ب : حذف شده ، پ ج : ما اتخذ الله وليا جاهلا در مقام دوستى حق نباشد ( ج : باشند ) ( 5 ) - ت ج : بن - افزوده ( 6 ) - پ : عنه ( * 7 ) - ب : حذف شده ( 8 ) - ت : برين ( 9 ) - ج : نبشته ( 10 ) - ب : حذف شده ( 11 ) - ب پ ث ج : نكيرد ( 12 ) - پ ج : حذف شده ( * 13 ) - ت : حذف شده ( 14 ) - پ ث ج : حضرت - افزوده ( 15 ) - ب : حذف شده ( * 16 ) - پ ج : دوست خود