تعريف ( * ) اكابر و اصاغر « 1 » و تقرير احوال طوايف خلايق تعيين فرمايد « 2 » و بتقويت و تربيت اختصاص فرموده « 3 » تفويض « 4 » ان « 5 » قضايا را « 6 » با او « 7 » بعهود و مواثيق و ايمان غلاظ « 8 » و شداد و اگرچه « 9 » محل اعتماد باشد موكد و مستحكم گرداند « 10 » ( * ) تا او « 11 » حسبة لله تعالى « 12 » و طلبا لمرضاته و روما لمصالح السلطنة « 13 » و المملكة « 14 » بغور قضاياء مردم رسيده و صلاح و فساد ان را باز « 15 » دانسته انچ لايق عرض داند به محل عرض رساند و نالايق را منع كند و در اجراء ادرارات « 16 » و انعامات وجوه استحقاقات را تفحص نموده عرضه دارد « 17 » تاخيرى كه اجرا يابد در محل « 18 » و مقام باشد و نامستحق ممنوع و مردود شود و فضولان و خوّاضان و مفسدان را از تمكن و اقتدار و « 19 » ملازمت و قربت بندگى حضرت
هامش
( * 1 ) - ب : اكا ؟ ؟ ؟ ر و اصاعر و اصاعر ، ت : اصاغر و اكابر
( 2 ) - پ : فرمايند
( 3 ) - ت : موده
( 4 ) - ب : تفوص
( 5 ) - پ ث ج : اين
( 6 ) - پ : حذف شده
( 7 ) - ت : به او
( 8 ) - ج : اغلاظ
( 9 ) - پ : حذف شده
( 10 ) - پ : كردا ؟ ؟ ؟ ند
( * 11 ) - ت : و
( 12 ) - ب : حذف شده
( 13 ) - ت : سلطنه
( 14 ) - ب : و المملكته
( 15 ) - ت : حذف شده
( 16 ) - پ : ارادت
( 17 ) - پ : دارند
( 18 ) - ب : عرض - افزوده
( 19 ) - ث : حذف شده