كتابت درآورد . و التوفيق من اللّه الملك الاحد الصمد . نظم : « 1 »
به كوشش گرفتند شاهان خراج * ز ما درنياورد كس تخت و تاج
اگر سرفراز است اگر زبر دست * ز محنت به جايى رسد هر كه هست
هميشه گماريم همت « 2 » بر آن * كه گيتى بگيرد كران تا كران
به شمشير عالم مسخر شود * به دو نيك عالم ميسر شود
از آن شد سرافراز عالم سپهر [ 687 ] * كه دارد علم تيغ رخشان مهر « 3 »
كسى را شود شاهد ملك يار * كه بوسد لب « 4 » تيغ زهر آبدار
ز گل چيدن آنكس بود « 5 » بهرهمند * كه از بيم خارش نباشد گزند
كسى آورد گوهر آسان به چنگ * كه فارغ بود از نهيب پلنگ
اختتام كلام به دعا اولى :
اى نوبت تو گذشت از چرخ برين * بىنوبت تو مباد عالم نفسى
آوازهء نوبتت بهرجا برساد * ليكن مرساد از تو نوبت به كسى [ 688 ]
هامش
( 1 ) - ن : بيت
( 2 ) - ن : فكرت
( 3 ) - ن : ز مهر
( 4 ) - ن : لبش
( 5 ) - ن : شود