و هم در آن اوان شيخ صدر الدين موسى « 1 » مرقد والد ماجد « 2 » خويش را تعمير فرموده به قدر استطاعت در زينت آن مزار فيض آثار بذل « 3 » سعى نمود و ابواب فوايد و عوايد از تأسيس آن روضهء متبركه بر روى « 4 » خدمه و زوار گشود . يكى « 5 » از شعرا در وصف آن مزار سپهر « 6 » انتما گفته . نظم :
بر افراخت گرد مزار پدر * به اندك زمان آسمان دگر
پى مرقد آن امان « 7 » زمان * زمين جمع گرديد و شد آسمان
رسانيد آن روضه سر تا بمه * دو شد كعبه و آسمان گشت ده
و الى هذه الاوقات به ميامن دولت فرزندان عالى تبارش يوما فيوما رواج و رونق آن حظيرهء فردوس نشان كه محل نزول رحمت گرانست « 8 » در تزايدست . اميد كه « من تلك الساعة الى ساعة القيامة » ساعة فساعة معمورى و آبادانيش كه ثمرهء شجرهء اقبال لايزال اين خاندانست « 9 » متزايد باشد . « اللّه يقضى الامال و يجيب « 10 » السؤال » .
هامش
( 1 ) - ب : موسوى
( 2 ) - ب : باجد
( 3 ) - م : « بذل » ندارد
( 4 ) - م : به روى
( 5 ) - ب : كى
( 6 ) - م . ب : شهر
( 7 ) - ب : امان و زمان - . م : امير زمان
( 8 ) - م : بيكرانست
( 9 ) - م : دودمانست
( 10 ) - م : يحسب