تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاطرات ممتحن الدوله ( فارسى ) — صفحة 291

مساهمون:

ص٢٩١
نظر كه بهر نوع و نژاد اسبى مىانداخت فورا خوبى و مزايا و عيوب آن را مىشمرد و مىفهميد . از سال 1312 شمسى كه اينجانب تحصيلاتم را در فرانسه تمام كرده به ايران بازگشتم و با درجهء ستوان دومى در رستهء افسر خلبان و فنى در نيروى هوائى خدمت مىكردم مدت شش سال در خانهء آن مرحوم زندگى مىكردم و او واقعا مثل يك پدر دلسوز مهربان با من رفتار و تقريبا در كليه روزهاى جمعه باتفاق خانم شوكت الملوك و برادرم به اسب‌سوارى مىرفتيم . متأسفانه هيچوقت جرأت نمىكردم به يكى از اسبهاى سوارى برادرم كه رنگ كرنگ داشت نزديك شوم و اين آرزو به دلم ماند كه بتوانم اين اسب خوشگل زيبا و نژاد تركمن و شيطان را سوار شوم . اين اسب واقعا صاحب‌شناس بود . چون خوب يادم هست كه حتى برادر شهيد ديگرم سرهنگ حسنعلى شقاقى كه افسرى بسيار قوى و قد بلند و چهار شانه و بسيار ورزيده بود نمىتوانست بر آن اسب سوار شود . بارى مرحوم سرتيپ هادى خان از سال 1314 شمسى ( همان زمان كه شاهنشاه آريامهر ولايتعهد ايران و دانشجوى دانشكده افسرى بودند ) به فرماندهى دانشكده افسرى منصوب شد . طبق مقررات دانشجويان آن دانشكده تابستانها از اول شهريور الى آخر آبانماه به اردو يا بهتر است گفته شود به ييلاق مىرفتند و محل اردو اقدسيه در شمال غرب قصر صاحبقرانيه شميران بود و به فرمان شاهنشاه فقيد باغ بزرگ روبروى قصر نياوران صاحبقرانيه كه معروف بباغ عزيز خان خواجه بود محل سكونت فرماندهء دانشكدهء افسرى شده بود . به همين مناسبت هم مرحوم سرتيب هادى خان در آن باغ سكونت داشت و به همه افراد خانواده كه به آن باغ مىآمدند خيلى خوش مىگذشت . در يكى از روزهاى سال 1315 شمسى ساعت شش صبح كه شاهنشاه فقيد به اردوگاه اقدسيه تشريف‌فرما شده و با اتومبيل مستقيما به منتها اليه شمال اقدسيه محل چادرها رفته پياده مىشوند . چون محل تعليمات نظامى و ميدان مشق دانشجويان ساختمان فرماندهى و چادرهاى ستاد نيز در پايين و نزديك محوطهء در ورود بود مرحوم حصن الدوله اجبارا با تمام قدرت سراسر شيب پادگان اردو را دويده تا بتواند به پيشگاه شاهنشاه شرفياب شود . متأسفانه وقتى به حضور آن شهريار عاليقدر مىرسد مبتلا به حملهء قلبى و درد شديد شده در جلوى پاى شاهنشاه مىافتد . بنا بفرمان شاهنشاه فورا او را به بهدارى دانشكده مىبرند و قريب دو ماه بسترى مىشود و تحت درمان قرار مىگيرد همين ناراحتى قلبى بعدها باعث بيمارىهاى شديدتر و بالاخره منجر به وفات او شد . آن مرحوم در اول سال 1316 شمسى بعد از 12 سال خدمت در درجهء سرتيپى ، بفرمان شاهنشاه فقيد به درجهء سرلشكرى و دريافت نشان لياقت درجهء يك مفتخر شد و به رياست كل بازرسى و تعليمات سوارنظام و تسليحات ارتش منصوب گرديد . در سال 1324 شمسى بعد از وقايع ناگوار و شوم سوم شهريور 1320 و خارج شدن شاهنشاه رضا شاه كبير از مملكت و به سلطنت رسيدن اعليحضرت شاهنشاه آريامهر محمد رضا شاه پهلوى به سمت فرماندهى لشكر اصفهان منصوب شد .