« ظاهرش چون گور كافر پرحلل * باطنش قهر خدا عز و جل »
اى كاش اين دختر را نمىآوردم و به چنين جوانى نمىدادم . چرا كه بجز بدكيشى و دشمنى به خود من ثمرى و احترامى از هيچ جهة از او نديدم . با اينكه بواسطهء نفوذى كه در وزارت خارجه داشتم او را از نويسندگى پدرش به مقام مديرى ادارهء انگليس وزارت خارجه رساندم و بعدها ترقيات بيشترى نمود و مديركل و وزيرمختار مقيم هندوستان گرديد و هم پدرش را به مقام معاونت وزارت خارجه پس از محتشم السلطنهء اسفنديارى نوهء عموى عيال دومم رساندم و ابدا از اين نيكيها كه در حق او نمودم ثمرى نبردم ، بجز اينكه در هرموقع هم پدر و هم پسر نسبت به من و دخترم بدى و دشمنى علنى نمودند . يكصد تومان به برادر ارشدش مفتاح الدوله كه بواسطهء گرفتاريها و احاطهء طلبكاران بيچاره شده بود و خيال سوء قصد در حق خود داشت قرض دادم ولى متأسفانه پول مرا خورد و با من هم در هرموقع درشتى و خشونت نمود .
بعدها معلوم گشت كه اين بدنهاديها از طرف مادر به مفتاح الملك و از او به اولادانش به ارث رسيده است . بيش از اين نمىنويسم چرا كه به قول عوام هرچه شرح اخلاق بد اين فاميل را به قلم آرم تف به سوى آسمان انداختن است .
بالعكس دامادهاى ديگرم با اينكه از فضايل مفتاح السلطنه بىبهره مىباشند ليكن نجيب و اصيل و خوشفطرت هستند و تاكنون كه چندين سال مىگذرد خطايى و سوء ادبى نسبت به خودم و ساير بندگان خدا از طرف ايشان نديدم . انشاء الله هميشه بدين منوال گذرد .
مهمانى در منزل دو دوست
در همين سال 1294 قمرى هجرى ( مطابق 1254 شمسى ) شبى در خانهء ميرزا شيخ على مرحوم و ميرزا مطلب مرحوم كه هردو براى نوشتن كتاب « نامهء خسروان » در خدمت مرحوم جلال الدين ميرزا پسر خاقان ( فتحعلى شاه ) مغفور مستخدم بودند و در آن تاريخ يكى داخل خدمت مرحوم حاجى ميرزا على خان امين الدوله گشته و بعدها مستشار پستخانه گرديد و دومى به توسط مرحوم ميرزا سيد محمد عون الملك رفيق سابق الذكرم كه در آنزمان منشى سفارت انگليس بود داخل خدمت دار الانشاء همين مرحوم مفتاح الملك ( ثانى )
مرحوم اعتلاء الملك
مرحوم نصير السلطنه اسفنديارى
مرحوم ميرزا داود خان مفتاح ( مفتاح السلطنه )
مرحوم مهندس ميرزا مهديخان ( ممتحن الدوله )
مرحوم شريف الدوله ثانى ( بنى آدم )