سر ايشان فرستاد و آن پرندگان اصحاب فيل را با سنگهايى از جنس كلوخ مورد هدف قرار دادند و آنان بعد از اينكه مورد اصابت قرار گرفتند ، به صورت اجسادى بىروح در آمدند و سنگ ريزهها اندرونشان را سوزانيد و مانند برگ ريز شده و خرد در آمدند ( كه دانهء آن را خورده باشند ) .
اين واقعه در سال تولّد رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم واقع شد و ماجراى آن معروف است ، ظاهرا پادشاه يمن به نام ابرهة بن صباح در يمن عبادتگاهى ساخت و آن را با زر و زيور آراست و از مردم مملكت خود خواست تا به جاى رفتن به حج و طواف كعبه ، آن عبادتگاه را زيارت كنند ، امّا مردم از زيارت آنجا خوددارى كردند و به آن عبادتگاه اعتنايى ننمودند ، در نتيجه ابرهه تصميم به ويران كردن كعبه گرفت و به سوى مكّه حركت كرد و خداوند به اين ترتيب كيد آنان را خنثى نمود .
سوره قريش
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : امتنان بر قريش و دعوت ايشان به توحيد .
( 1 )
( لِإِيلافِ قُرَيْشٍ )
: ( براى اينكه قريش با هم الفت بگيرند )
( 2 )
( إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ )
: ( الفتى كه در سفرهاى زمستان و تابستان ثابت و برقرار بماند )
( 3 )
( فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ )
: ( پس بايد خداى يگانهء كعبه را بپرستند )
( 4 )
( الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ )
: ( همانكه آنها را در هنگام گرسنگى طعام داد و آنان را از ترس و خطر ايمن ساخت )