تواصى به حقّ عنوانى وسيعتر از امر به معروف است ، چون شامل اعتقادات و ترغيب بر عمل صالح مىباشد .
و تواصى به صبر اعم است از سفارش به صبر در طاعت و صبر از معصيت و صبر در برابر ناملايماتى كه بواسطه قضاى الهى پيش مىآيد ، و ذكر اين دو مورد پس از مطلق اعمال صالح ، از باب ذكر خاص بعد از عام است كه عنايت ويژه به مورد خاصّ را افاده مىكند ، بنابراين زندگى و حيات ، سرمايهء انسان است كه بوسيلهء آن اسباب تنعّم و عيش خود در زندگى آخرت را فراهم مىكند ، پس اگر در عقيده و عمل از حقّ پيروى كند ، به تحقيق در اين تجارت سود كرده و از شرّ ايمن شده ، امّا اگر از باطل پيروى كند ، در تجارت نفس خود ضرر ديده و خود را از خير محروم نموده و عاقبت خود را تباه كرده ، بنابراين شخص صابر ، رستگار است و مؤمنين حقيقى از جهت اهتمامى كه به گسترش دين خدا و ظهور سلطنت حقّ دارند ، مىخواهند در همه جا حقّ پيروى شود و دوام و ثبوت يابد .
سوره همزة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : تهديد شديدى به مالدوستان و افرادى كه با جمع آورى مال مىخواهند بر ديگران تكبّر كنند و مردم را به عيب و ايراد نسبت مىدهند .
( 1 )
( وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ )
: ( واى بر هر عيب جوى طعنه زننده )
( 2 )
( الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ )
: ( همانكه مالى را جمع مىكند و از شمردن آن لذّت مىبرد )