مىخواهد بفرمايد : خداوند در آن روز اذن نمىدهد مگر به چنين كسى ، آنگاه مىفرمايد : اين روز فصل ، روزى حتمى است كه قضاى آن به حقّ رانده شده ، پس هر كس بخواهد مىتواند بسوى پروردگار خود باز گردد و مرجعى بگيرد كه به وسيلهء آن به ثواب متقيّن برسد و از عذاب طاغيان نجات يابد و در انتها مىفرمايد ما شما را از عذاب آخرت و نزديك بودن و حقيقى و حتمى بودنش انذار كرديم و نزديك بودن قيامت از نظر اين است كه ناشى از تجسّم اعمال آدمى است و از آنجا كه اعمال همواره همراه عامل آن هستند ، پس عمل هر فرد از هر چيزى به او نزديكتر است ، در آن روز ، انسان منتظر ديدن جزاى اعماليست كه در دنيا انجام داده و از پيش فرستاده و كافر در آن روز از شدّت عذاب و اهوال و شدايد آرزو مىكند ، اى كاش خاكى فاقد اراده و شعور بود و در نتيجه اعمالى را كه انجام داده ، مرتكب نشده و جزا داده نمىشد .
سوره نازعات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : طرح مسأله بعث و حساب .
( 1 )
( وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً )
: ( قسم به فرشتگانى كه به شدّت بر مىكشند )
( 2 )
( وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً )
: ( و قسم به فرشتگانى كه با مدارا و نشاط پيش مىروند )
( 3 )
( وَ السَّابِحاتِ سَبْحاً )
: ( و سوگند به همه فرشتگانى كه در سراسر عالم شناورند )
هامش
قيامت اذن دارند و سخن صواب مىگويند ، راوى مىگويند ، پرسيدم : در آن زمان چه مىگوييد ؟ فرمود : پروردگار خود را ثنا گفته و بر پيامبران درود مىفرستيم و براى شيعيان خود شفاعت مىكنيم و پروردگار شفاعت ما را ردّ نمىكند .