كه به اطعام فقرا تعلّق گرفته اراده تشريعى است ، نه تكوينى . « 1 »
و در ادامه از قول كفّار خطاب به مؤمنان نقل مىشود كه شما مؤمنين كه ادّعا مىكنيد خدا به ما دستور داده انفاق كنيم و اين امر را از ما خواسته ، در گمراهى واضحى هستيد .
[ آيهء ( 65 - 48 ) بيان مسأله بعث و جزاى اعمال ]
( 48 )
( وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ )
: ( و مىگويند : اگر راست مىگوييد اين وعده چه زمانى مىرسد )
( 49 )
( ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ )
: ( آنها جز منتظر يك صيحه نيستند كه آنها را در حالى كه سرگرم مخاصمه مىباشند ، مىگيرد )
( 50 )
( فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ )
: ( پس ديگر نه مىتوانند سفارشى كنند و نه مىتوانند به نزد اهل خود بازگردند )
( 51 )
( وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ )
: ( بعد از صيحه بار ديگر در صور دميده شود ، ناگهان همه از قبرها بسوى پروردگارشان مىشتابند )
( 52 )
( قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ )
:
( گويند : واى بر ما چه كسى ما را از گور و مرقدمان برانگيخت ؟ اين همان وعدهاى است كه خداى مهربان به ما مىداد و انبياء او راست گفتند )
( 53 )
( إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ )
: ( آن نفخه هم جز يك صيحه نيست كه ناگهان همگى نزد ما حاضر مىشوند )
( 54 )
( فَالْيَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ لا تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ )
: ( پس امروز هيچ نفسى ، ذرّهاى ستم نمىبيند و جز بدانچه عمل كردهاند جزا داده نمىشوند )
در اينجا ابتدا از قول كفّار نقل مىشود كه به منظور استهزاء و تعجيز پيامبر و انكار معاد ، خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و همهء مسلمانان مىگويند : اين وعدهء روز قيامت چه زمانى محقّق مىشود و اگر راست مىگوييد چرا نمىرسد ؟ خداوند در جواب ايشان
هامش
( 1 ) . عين همين مغالطه از قول كفّار در مورد پرستش خدا و عدم پرستش بتها نيز بيان شده همچنانكه در سورهء زخرف آيه 20 مىفرمايد( وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْاگر خداى رحمن مىخواست ما اين بتها را نمىپرستيديم ) كه نظير اين قول در آيه 35 سوره نحل و آيه 148 سورهء انعام نيز آمده است .