سوره تغابن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : برانگيختن مردم به انفّاق ، نزول طمأنينه و آرامش بر قلبهاى مؤمنان و رجوع بسوى حقّ .
( 1 )
( يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( هر آنچه در آسمانها و زمين است خداى را تسبيح مىگويد ، و ملك و حمد به تمامه از آن اوست و او بر هر چيز تواناست )
گفتيم كه همهء موجودات آسمانها و زمين به زبان و با وجود خويش خداوند را از هر چه لايق ساحت او نيست منزّه مىشمارند و ملك و تسلّط نامحدود از آن خداست ، لذا در سراسر عوالم فقط حكم او نافذ است و تمامى ستايشها از هر ستايش كنندهاى در نهايت بسوى او باز مىگردد ، چون او مبدأ و منتهاى همه هستى است و قدرت او نيز نامحدود است و قهرا او مىتواند خلائق را در قيامت مبعوث كند .
( 2 )
( هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ )
: ( اوست آنكه شما را بيافريد ، پس بعضى از شما كافرند و بعضى مؤمن و خدا به آنچه انجام مىدهيد ، بيناست )
يعنى خداوند ابناء بشر را آفريد و بعضى از آنها به اختيار خود كفر را برگزيده و برخى ديگر ايمان را اختيار كردند و دو فرقه را تشكيل دادند ، ( كفر و ايمان ) ، امّا ملاك