سوره مجادله
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان احكام و آداب و بيان اوصاف كسانى كه با خدا و رسول مخالفت كرده و يا با دشمنان دين دوستى مىورزند و معرفى كسانى كه از دوستى با آنها احتراز مىكنند و ذكر وعدهء جميل به ايشان در دنيا و آخرت .
( 1 )
( قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَ تَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ )
: ( به تحقيق خداى تعالى سخن آن كسى را كه با تو دربارهء همسرش مجادله مىكرد و به خدا شكايت مىبرد شنيد و خدا گفتگوى شما را مىشنود ، بدرستى كه خدا شنواى بيناست )
( اشتكاء ) يعنى اظهار ناراحتى از حوادثى كه پيش آمده و ( تحاور ) يعنى مراجعه به يكديگر در سخن گفتن ، اين آيات چهارگانه ابتداى سوره دربارهء ظهار نازل شده كه در عرب جاهليّت يكى از انواع طلاق بوده و وقتى كسى مىخواسته زنش را بر خود حرام كند ، مىگفته : تو نسبت به من مانند پشت مادرم هستى ، و با گفتن اين كلام تا ابد زنش بر او حرام مىشده ، ظاهرا بعد از ظهور اسلام يكى از انصار همسر خود را ظهار كرده و سپس از عمل خود پشيمان شده و همسرش نزد رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم شكايت نموده و راه چارهاى خواسته تا دوباره به شوهرش حلال شود ، در همين جا اين آيات نازل مىشود .
مىفرمايد : خداى تعالى درخواست و حاجت آن زن را كه با تو در مورد شوهرش